म जीवनमा सबैभन्दा बढी प्रेम मेरो आफ्नो परिवारलाई गर्छु। मेरो परिवारमा मेरो बुवा, आमा र दाजु हुनुहुन्छ। उहाँहरूबिना म पूर्ण हुनै सक्दिनँ। मेरो हरेक सफलताका पछाडि उहाँहरूको ठूलो हात र योगदान छ। बुवा र आमालाई त मैले भगवानकै दर्जा दिएकी छु। मलाई यो संसार देखाउन महत्वपूर्ण योगदान दिनुहुने मेरा आमा-बुवा नै मेरो सबैथोक हुनुहुन्छ। परिवारपछि मलाई मेरा साथीहरू असाध्यै प्यारा लाग्छन्। मैले अहिलेसम्म कमाएको सबै भन्दा ठूलो सम्पत्ति भनेकै मेरा साथीहरू हुन्। मिल्ने साथीहरू नै दर्जनौं छन्। मान्छेले जीवनमा कति सम्पत्ति कमायो भन्दा पनि कति साथी कमायो भन्ने कुरा महत्वपूर्ण हुँदो रहेछ।
काम र शिक्षा
म आफ्नो कामलाई असाध्यै प्रेम गर्छु। कामबिना म नुन खाएको कुखुराजस्तो हुन्छु भन्दा फरक पर्दैन। हरेक समय म केही न केही गरिरहेकी हुन्छु। म कामबिना फुर्सदमा बसेको समय निकै कम छ। भनिन्छ नि, मान्छे जीवित रहनु र बाँच्नु फरक-फरक कुरा हुन्। कामबिना म बाँच्न त बाँचिरहेकी हुन्छु, तर जीवित रहन सक्दिनँ जस्तो लाग्छ। कामबिना म खुसी नै रहन सक्दिनँ। पछिल्लो समयमा त मैले यति धेरै काममा हात हालेकी छु, सबै काम कसरी सक्ने होला जस्तो पनि लाग्छ। अझ म प्रेसरमा काम गर्न मन पराउँछु। कामसँगै मलाई शिक्षा पनि उत्तिकै प्यारो छ। मलाई एक दिन पिएचडी गरेर डा. निशा अधिकारी बन्न मन छ।
स्वतन्त्रता र आत्मनिर्भरता
यी दुई कुरा मलाई अत्यन्त मनपर्छ। यी दुवै कुरा काम र व्यस्ततासँग जोडिएका छन्। म सानैदेखि स्वतन्त्रता मन पराउने स्वभावकी युवती हुँ। म कसैको दबाबमा भन्दा पनि स्वतन्त्र रूपले काम गर्न मनपराउँछु। यसबाहेक म आत्मनिर्भरतामा पनि विश्वास गर्छु। पत्याउनुहुन्न होला, कान्तिपुर टेलिभिजनमा काम गरेदेखि नै मैले घरमा एक पैसा मागेकी छैन। परिवारसँगै बसे पनि म आफ्नो आवश्यकताका सबै कुरा आफ्नै कमाइले किन्छु। कतिसम्म भने मैले कमाएरै कारसमेत किनेकी छु। आत्मनिर्भरता मन पराउने मेरो स्वभावले नै यी सबै कुरा सम्भव भएका हुन्।
भ्रमण
मलाई नयाँ-नयाँ स्थानको भ्रमण असाध्यै मनपर्छ। नयाँ स्थानको भ्रमण गर्दै नयाँ-नयाँ मान्छेहरूसँग भेटघाट गर्नु मेरो सौख नै हो। नयाँ ठाउँ, नयाँ मान्छे, नयाँ अनुभव, नयाँ खाना, नयाँ संस्कृतिसँग रमाउन असाध्यै मनपरनउँछु। म नेपालको प्रायः धेरै ठाउँ घुमेकी छु। भ्रमण गरिरहने मेरो बानीकै कारण मैले नेपाल कति सुन्दर छ भन्ने कुरा अनुभव गर्न पाएँ। कामबाट फुर्सद हुनेबित्तिकै म नयाँ ठाउँ घुम्न जान्छु।
स्पोर्टस् एन्ड एड्भान्चर स्पोर्ट्स
मलाई सानैदेखि खेलकुदमा रुचि थियो। अहिले पनि म खेलकुदमा रमाउँछु। मलाई खेलकुदमा पनि साहसिक खेल मनपर्छ। मैले प्याराग्लाइडिङको अनुभव लिइसकें। अब चाँडै बञ्जीजम्प गर्दैछु। यसबाहेक मलाई जिम पनि मनपर्छ। खासगरी आउटडोर गेमले मलाई भित्रैबाट सन्तुष्टि दिन्छ। मेरो जीवनको एउटा सपना चाँडै पूरा गर्ने तयारीमा छु। साहसिक खे लअन्तर्गत नै सर्वोच्च शिखर सगरमाथाको आरोहण गर्ने सपना पनि छ।
चलचित्र र संगीत
चलचित्र त मेरो पेसा नै भयो। चलचित्रमा अभिनय गर्ने मात्र होइन, चलचित्र हेर्नु पनि मेरो सानैदेखिको सौख हो। मलाई घरमा चलचित्र हेरेर चित्त बुझ्दैन, चलचित्र राम्रो-नराम्रो जे- जस्तो भए पनि सिनेमा हलमै गएर हेर्न मन लाग्छ। त्यसबाहेक संगीत मबाट कहिल्लै छुट्दैन। घरमा, कारमा, छायांकनस्थलमा, काममा म हरेक समय संगीत सुनिरहेकी हुन्छु। मलाई संगीतका प्रायः सबै विधा मनपर्छन्। पुराना नेपाली, हिन्दी गीतदेखि लिएर सुफी संगीतसम्म उत्तिकै रमाएर सुन्छु।
खाना
म खानाकी पारखी हुँ। नयाँ-नयाँ खानाको स्वाद लिनु मेरो दैनिकी नै हो। भ्रमणका क्रममा म सबैभन्दा पहिले स्थानीय खानेकुराको स्वाद चाख्छु। मलाई सबैभन्दा मनपर्ने परिकार इटालियन र जापानिज हो। मलाई सी फूडहरू पनि मन पर्छन्। थकाली तथा नेवारी परिकार पनि म उत्तिकै स्वाद लिएर खान्छु। सबैभन्दा रमाइलो कुराचाहिं के छ भने मलाई खानेकुरा पकाउन आउँदैन, खान मात्र आउँछ।
सपिङ
फुर्सदको समयमा तपाईं के गर्न मन पराउनुहुन्छ ? भनेर सोध्नुभयो भने मेरो जवाफ हुने छ- आइलभ सपिङ। काममा जति नै व्यस्त भए पनि म आफ्ना लागि आफैं सपिङ गर्छु। म आफ्नो व्यक्तित्वलाई ध्यानमा राखेर किनमेल गर्छु। जति नै सपिङ गरे पनि म कहिल्यै थाक्दिनँ। म प्रायः दरबारमार्ग तथा काठमाडौंका विभिन्न मलमा सपिङ गर्न मन पराउँछु।
युवा उडान
युवा उडान मेरो आफ्नो ड्रिम प्रोजेक्ट हो। गत जनवरी महिनादेखि प्रारम्भ भएको यो अभियान युवापुस्तालाई लक्षित छ। यो एउटा सामाजिक क्रियाकलाप पनि हो। सामाजिक कार्यमा समेत रुचि भएकाले म यो अभियानमा सहभागी भएकी हुँ। अभियानअन्तर्गत गत महिनामा हामीले रौतहटका विभिन्न पााच स्थानमा लुगा वितरण गर्यौं। यो महिना हामीले शिक्षा क्षेत्रमा केही गर्ने योजना बनाएका छौं।
म आफैं
म आफैंलाई धेरै माया गर्छु। भनिन्छ नि, जसले आफूलाई माया गर्दैन उसले अरूलाई पनि माया दिन सक्दैन। आफूले आफ्नो महत्व बुझ्नु अनिवार्य छ। आफूलाई प्राथमिकतामा राखेर आफैंलाई खुसी दिने प्रयास गरिरहन्छु। आफू खुसी रहन सक्यो भने मात्र अरूलाई खुसी दिन सकिन्छ भन्ने मलाई लाग्छ। पहिले आफैंलाई सक्षम बनाउन सक्यो भने मात्र अरूलाई सक्षम बनाउन सकिन्छ।
यो बर्षको भ्यालेन्टाइन डे को दिन नायक सैफ अली खान एक्लै हुने पक्का छ ।
उनलाई उनकी पत्नी करिना कपुरले कुनै उपहार समेत नदिने भएकी छिन् । पत्नी
भन्दा पर रहेर एक्लै बस्नु परेपछि सैफका लागि प्रेम दिवस खल्लो हुने पक्का छ
।
करिना
कपुर यो बर्षको भ्यालेनटाइन डे मा चलचित्र ‘सत्याग्रह’ को छायांकनमा
व्यस्त हुने भएकाले पनि सैफलाई समय दिन नसकेकी हुन् । करिनाको
भ्यालेनटाइनमा यो बर्ष चलचित्रका कलाकारहरु अमिताभ बच्चन, अजय देवगन र
प्रकाश झा हुनेछन् । करिनाले यो बिषयमा भनिन्, ‘यो बर्ष सैफले नै मलाई
उपहार दिनुपर्छ । किनकी गतबर्षको अक्टुबर महिनामा म उनको बेगम बनेर उपहार
दिएको थिए ।’
अफजललाई फाँसी दिए लगत्तै देशका विभिन्न
ठाउँमा सुरक्षा व्यवस्था कडा पारिएको छ भने जम्मु काश्मिर प्रशासनले
अनिश्चितकालीन कफ्र्यूको घोषणा गरेको भारतीय सञ्चार माध्यमहरुले जनाएका छन्
। सन २००१ डिसेम्बर १३ मा संसदमा भएको आतंकवादी आक्रमणका मुख्य योजनाकार
मानिएका अफजललाई सर्वोच्च अदालतले २००४ मा दोषी ठहर गर्दै फाँसीको सजायँ
सुनाएको थियो ।
उनलाई सन् २००६ अक्टोबर २० मा नै फासी
दिनु पर्ने भएपनि उनकी श्रीमतीले क्षमादानका लागि निवेदन दिएपछि फाँसीको
समय पर सरेको थियो । गत नोभेम्बर १६ मा राष्ट्रपतिले अफजललाई आममाफी दिन
परेको निवेदन गृह मन्त्रालयमा फिर्ता पठाएको थियो भने निवेदन ३ फेब्रुअरीमा
खारेज गरेका थिए । अफजल गुरु जैश–ए–मोहम्मदलाई हतियारसहित दिल्लीबाट
पक्राउ गरिएको थियो ।
पुनःस्थापना केन्द्र पठाउने गरी परिवारको जिम्मा लगाइयो
२७ माघ,
काठमाडौं । लागूऔषध दूर्व्यसनीको आरोपमा पक्राउ परेका गायक सुगम पोखरेललाई
पुनःस्थापना केन्द्र पठाउने गरी प्रहरीले परिवारको जिम्मा लगाएको छ ।
पोखरेललाई लागूऔषध नियन्त्रण इकाइ
बानेश्वरले शुक्रबार सेतोपुल नजिकैबाट पक्राउ गरेको थियो । पक्राउ परेका ७
जनामध्ये एकजना विक्री वितरण गर्ने अर्का एक जनासँग मात्रै खैरो हिरोइन
भेटिएको प्रहरीले जनाएको छ ।
पक्राउ परेकामध्ये एक कारोबाही रहेको र
उनले गायक सुगमले पनि मगाएको भनेपछि सेतोपुल नजिकैबाट नियन्त्रणमा लिइएको
साउदले जानकारी दिनुभयो ।
हामीलाई थाहा भएकै कुरा हो लिंग एक विशेष अंग हो र यो अंग मानव शरीरको
एक अंगको रूपमा मात्र नभई यसको हामीलाई थाहा भएकै कुरा हो लिंग एक विशेष
अंग हो र यो अंग मानव शरीरको एक अंगको रूपमा मात्र नभई यसको सांकेतिक
महत्त्व बढी छ । सन्तान उत्पादन गर्ने अंगका रूपमा भएर पनि यस्तो भएको
हुनसक्छ । कतिपय व्यक्तिले यसको आकार वा लम्बाइलाई पुरुषको ‘व्यक्तित्व’ वा
भनौं उसको ‘पौरुषत्व’ सँग नै जोडिएको ठान्ने गर्छन् । लिंगको लम्बाइ तथा
मोटाइ व्यक्तिअनुसार फरक-फरक हुन सक्छ ।अध्ययनअनुसार लिंगको सालाखाला लम्बाइ उत्तेजित नहुँदा ३ दशमलव ८९ इन्च -९ दशमलव ९ सेन्टिमिटर) र उत्तेजित हुँदा ६ दशमलव २१ इन्च -१५ दशमलव ८ सेन्टिमिटर) हुने कुरा उल्लेख गरिएको छ । त्यसैगरी सालाखाला मोटाइ उत्तेजित नहुँदा ३ दशमलव ७५ इन्च -९ दशमलव ५ सेन्टिमिटर) र उत्तेजित हुँदा ४ दशमलव ८५ इन्च -१२ दशमलव ३ सेन्टिमिटर) भएको उल्लेख छ । कतिपय व्यक्तिले लिंगको लम्बाइ वा मोटाइ सामान्य भए पनि सानो भयो कि भनेर चिन्ता गर्ने गर्छन् र यस्तो स्थितिलाई अंग्रेजीमा Smबिि एभलष्क क्थलमचomभ पनि भनिन्छ । केही व्यक्तिका भने लिंग साँच्चिकै सानो हुन सक्छ जसलाई mष्अचयउभलष्क वा mष्अचय-उजबििगक भनिन्छ ।
शिशु जन्मदा लिंग तन्काएर नाप्दा १ दशमलव ९ सेन्टिमिटर अर्थात् पौने इन्च भएमा शंका गर्नुपर्ने हुन्छ र कारणको खोजिनीति गर्नुपर्छ । यस्तै हजार जना व्यक्तिमा यस्तो स्थिति ६ जनालाई हुन सक्ने कुरा देखिएको छ । कुन विधिमा खतरा तपाईंले भन्नुभएजस्तै लिंग बढाउनका लागि संसारमा अनेक उपायको प्रयोग गरिएको पाइन्छ । लिंगको कसरत तथा हातैले तन्काउने विधि, तौल वा यन्त्रको सहायताले तन्काउने विधि, पम्प प्रयोग गर्ने विधि तथा शल्य चिकित्सा हुन् । कुनै पनि विधि आफ्नो लागि छनौट गर्दा समस्यालाई समाधान गर्नुपर्ने आवश्यकतालाई केन्द्र बिन्दुमा राखेर प्रभावकारिता र जोखिम दुवैलाई जोखेर निर्णय गरिन्छ ।
प्रविधिको उपलब्धता, सम्भाव्यता अनि व्यक्तिको खर्च गर्न सक्ने क्षमता सबैको सम्मिश्रणमा अन्तिम निर्णय लिइन्छ । यसमध्ये कतिपयको दीर्घकालीन प्रभावकारितामा नै प्रश्न चिह्न छ भने कतिको मिश्रति नतिजा आएका छन् । शल्यक्रिया वा कुनै औजारको प्रयोग गर्दा स्वाभाविक रूपमा नै हाम्रो मनमा एक किसिमको भय जागृत हुन्छ । अर्कातिर कुनै क्रिम वा खाने औषधीको सेवनले त्यति डर लाग्दैन । यस्ता कुराका हानिकारक प्रभाव हुन्छन् भन्ने ठान्छौं । वास्तवमा यी कुरा पूर्ण रूपमा सत्य नहुन सक्छन् । कतिपय खाने औषधी प्रभावकारी नहुने मात्र होइन, हाम्रा महत्त्वपूर्ण अंगहरू वा प्रणालीलाई गम्भीर किसिमका असर पुर्याउने किसिमका पनि हुन सक्छन् । लिंग किन बढाउनुपर्ने ?
चिकित्सा विज्ञानले प्रगति गर्नु एक कुरा हो र त्यसलाई तपाईंले प्रयोग गर्नु अर्को कुरा । पहिले तपाईं आफूलाई लिंग किन बढाउनुपर्यो ? त्यसको आवश्यकताका ब्ारेमा विचार गर्नुहोस् । लिंग लामो हुँदैमा वा बनाइँदैमा यौन सक्षमता बढी हुने होइन । सामान्यभन्दा सानो लिंग भए पनि यौन सम्पर्क गर्न सकिन्छ । यदि तपाईंले हस्तमैथुन गर्न सजिलै सक्नुहुन्छ भने यौन सम्पर्कराख्न पनि गाह्रो नपर्ला । यो कुरा भने पक्कै हो कि यौन सन्तुष्टिका लागि साथीको सहयोगको साथै आत्मविश्वासको आवश्यकता पर्छ ।
यौन सुख दिन वा लिन सायद लिंगको नापभन्दा अन्य कुराहरू बढी महत्त्वपूर्ण छन् भन्ने कुरा बुझ्नु आवश्यक छ । महिलाको यौनसंवेदनशील अंग वा भाग योनिको भित्री तहमा केन्दि्रत हुँदैन । प्रायः सबैजसो महिलाको यौन सुखको केन्द्र भगांकुर भएकाले यसैकोे प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष घर्षणबाट महिलाले यौन आनन्द प्राप्त गर्छन् । यो भगांकुर बाहिरतिर नै हुन्छ । फेरि सम्पूर्ण योनिको लम्बाइ -४ इन्च) लाई हेर्ने हो भने यसको भित्री भाग होइन कि बाहिरतिर एकतिहाइ भाग नै विशेष रूपमा यौन संवेदनशील हुन्छ ।
के हर्बल औषधी नकारात्मक असरमुक्त हुन्छन् ? हर्बल अर्थात् जडिबुटीबाट बनेका औषधीको कतिपय बिमारीको उपचार गर्न आफ्नै विशिष्ट स्थान छ र प्रभावकारी पनि छन् तर अहिले जडिबुटीबाट बनेको भन्नासाथ प्रभावकारी हुने तर कुनै नकारात्मक असर नहुने भ्रम छ । वास्तवमा कुरा त्यसो होइन । कतिपय यस्ता उत्पादन सरकारी निकायको निगरानीमा नहुने भएको हुनाले गुणस्तरीयतामा प्रश्न गर्ने ठाउँ धेरै नै हुन्छ । कतिपय उत्पादनको त प्रभावकारिता विश्वास नै नलाग्ने गरेर उच्च हुने दाबी गरिएको हुन्छ, जुन चिकित्सा विज्ञानमा गाह्रो कुरा हो ।
भ्रम सिर्जना गर्न विज्ञापनमा सुनाइने वा देखाइने कथा वा नतिजा कुनै स्वतन्त्र निकायवाट नभै उनीहरू आफैंले गरेका हुन सक्छन् । त्यसैले त्यसको प्रभावकारिता मात्रै होइन, नकारात्मक असरका बारेमा थाहा नै हुँदैन वा जानकारी दिइँदैन । अन्य औषधीसँग यसको प्रतिक्रिया कस्तो हुन्छ भन्ने पनि थाहा हुने स्थिति हुँदैन । तपाईंको जस्तो समस्यालाई समाधान गर्ने दाबी गरिएको कुनै पनि औषधीको प्रयोग गर्नुअघि निम्न कुरामा विचार पुर्याउनु बेस हुन्छ । यस्ता उत्पादनको बारेमा सक्दो बढी जानकारी लिने प्रयास गर्नुहोस्, त्यसका वैज्ञानिक आधार के छन् वा छैन, स्वतन्त्र अध्ययन भएका छन् वा छैनन् ।
यस्तो स्थितिमा तपाईंको चिकित्सकले सहयोग गर्न सक्नुहुन्छ । यस्ता उत्पादनको, औषधीको नाम, यसमा प्रयोग भएका जडिबुटीका बोलीचाली तथा वैज्ञानिक नाम, यसमा मिसाइएका अन्य तत्त्वहरू, उत्पादन गर्ने औषधी कम्पनीको नाम तथा स्पष्ट ठेगाना, ब्याच तथा लट नम्बर, म्याद गुज्रने मिति, प्रयोग गर्ने विधि अनि के कस्ता नकारात्मक असरहरू छन् भनेर हेर्नुपर्छ । कुनै पनि नकारात्मक असर जस्तै कि वाक्वाकी, वान्ता, मुटुको चालमा परिवर्तन, पातलो दिसा वा छालामा फोका वा डाबर आएमा तुरुन्त प्रयोग बन्द गरी चिकित्सकसँग सम्पर्क गर्नुपर्छ
विश्वमा सेक्सको विषयमा केही अनौठा रेकर्ड बनिरहन्छन् । वास्तवमा सेक्सको विषय धेरैको चासोको विषय भएकाले पनि होला यसमा किर्तिमान राख्न धेरै साहसी मान्छेलाई चाहना हुन्छ ।
विश्वमा यस्ता महिला छन् जसले छोटो समयमा बढि भन्दा बढि पुरुषसँग सेक्स गरेर किर्तिमान राख्ने कोसिस गर्छन् । यहाँ केही त्यस्ता किर्तिमानी महिलाको नाम दिइएको छ जसले धेरैभन्दा धेरै पुरुषसँग सेक्स गरेर रेकर्ड राखेका छन् ।
१.सबरिना जोन्सन : बेल्जियमको एक होटलमा सन् १९९९ को डिसेम्बरमा यी महिलाले राखेको रेकर्ड अहिलेसम्म कसैले तोड्न सकेको छैन । यी महिलाले २ दिनमा २ हजार जना पुरुषसँग सेक्स गरेकी थिइन् । पहिलो दिन १ हजार २५ जना पुरुषसँग सेक्स गरेकी यी महिलाले अर्को दिन ९ सय ७५ जना पुरुषसँग सम्भोग गरेकी थिइन् ।
२. लिजा स्पाक्र्स : छोटो समयमा धेरै पुरुषसँग संभोग गर्ने महिलाको दोश्रो स्थानमा रहेकी लिजाले एकैदिनमा ९ सय १९ जना पुरुषसँग सम्पर्क राखेकी थिइन् । सन् २००४ को अक्टोबर १६ मा पोल्याण्डमा भएको सेक्स प्रतियोगिताका क्रममा उनले यो रेकर्ड राखेकी थिइन् । उक्त प्रतियोगितामा एक पुरुषसँग सेक्स गरेको ३० देखि ६० सेकेण्ड भित्रमा अर्को पुरुषसँग सेक्स गरिहाल्नुपथ्र्यो ।
३. क्लाडिया फिगुरा : पोल्याण्डकी फिगुराले सन् २००२ को फेब्रुअरी १० मा वार्सामा भएको विश्व सेक्स च्याम्पियनसीपमा एकैदिन ६ सय ४६ जना पुरुषसँग यौनसम्पर्क गरेकी थ्ािइन् । यो च्याम्पियनसीपलाई एक टेलिभिजनले प्रत्यक्ष प्रशारण पनि गरेको थियो ।
४. हस्टन : सन् १९९९ मा भएको प्रतियोगितामा यी महिलाले एकै दिन ६ सय २० जना पुरुषसँग सेक्स गरेकी थिइन् । उनको यौनक्रिडालाई भिडियोमा समेत सुरक्षित गरिएको थियो ।
५. ज्यासमीन सेन्ट : यिनले एकैदिनमा ३ सय जना पुरुषसँग सम्भोग गरेकी छिन् ।
६. ऐनाबेल चग : चगले एकैदिन २ सय ५१ जना पुरुषसँग सेक्स गरेर किर्तिमानको दौडमा छैटौँ स्थानमा रहेकी छिन् ।
विश्वमा यस्ता महिला छन् जसले छोटो समयमा बढि भन्दा बढि पुरुषसँग सेक्स गरेर किर्तिमान राख्ने कोसिस गर्छन् । यहाँ केही त्यस्ता किर्तिमानी महिलाको नाम दिइएको छ जसले धेरैभन्दा धेरै पुरुषसँग सेक्स गरेर रेकर्ड राखेका छन् ।
१.सबरिना जोन्सन : बेल्जियमको एक होटलमा सन् १९९९ को डिसेम्बरमा यी महिलाले राखेको रेकर्ड अहिलेसम्म कसैले तोड्न सकेको छैन । यी महिलाले २ दिनमा २ हजार जना पुरुषसँग सेक्स गरेकी थिइन् । पहिलो दिन १ हजार २५ जना पुरुषसँग सेक्स गरेकी यी महिलाले अर्को दिन ९ सय ७५ जना पुरुषसँग सम्भोग गरेकी थिइन् ।
२. लिजा स्पाक्र्स : छोटो समयमा धेरै पुरुषसँग संभोग गर्ने महिलाको दोश्रो स्थानमा रहेकी लिजाले एकैदिनमा ९ सय १९ जना पुरुषसँग सम्पर्क राखेकी थिइन् । सन् २००४ को अक्टोबर १६ मा पोल्याण्डमा भएको सेक्स प्रतियोगिताका क्रममा उनले यो रेकर्ड राखेकी थिइन् । उक्त प्रतियोगितामा एक पुरुषसँग सेक्स गरेको ३० देखि ६० सेकेण्ड भित्रमा अर्को पुरुषसँग सेक्स गरिहाल्नुपथ्र्यो ।
३. क्लाडिया फिगुरा : पोल्याण्डकी फिगुराले सन् २००२ को फेब्रुअरी १० मा वार्सामा भएको विश्व सेक्स च्याम्पियनसीपमा एकैदिन ६ सय ४६ जना पुरुषसँग यौनसम्पर्क गरेकी थ्ािइन् । यो च्याम्पियनसीपलाई एक टेलिभिजनले प्रत्यक्ष प्रशारण पनि गरेको थियो ।
४. हस्टन : सन् १९९९ मा भएको प्रतियोगितामा यी महिलाले एकै दिन ६ सय २० जना पुरुषसँग सेक्स गरेकी थिइन् । उनको यौनक्रिडालाई भिडियोमा समेत सुरक्षित गरिएको थियो ।
५. ज्यासमीन सेन्ट : यिनले एकैदिनमा ३ सय जना पुरुषसँग सम्भोग गरेकी छिन् ।
६. ऐनाबेल चग : चगले एकैदिन २ सय ५१ जना पुरुषसँग सेक्स गरेर किर्तिमानको दौडमा छैटौँ स्थानमा रहेकी छिन् ।
सर्वोच्च अदालतले सार्वजनिक स्थलमा धुम्रपान नगर्न भनी आदेश दिएको धेरै
भैसकेको छ । अदालतले आदेश दिएपछि सार्वजनिक स्थलमा धुम्रपान गर्नेलाई
प्रशासनले पक्रनु पर्ने हो । तर, जनताको अनुकरणीय व्यक्ति भनिएका कलाकारहरु
भने सार्वजनिकस्थलमै धुम्रपान गर्न अग्रसर देखिएका छन् ।
शुक्रबार
बिहान नायक भुवन केसीले एक मन्दिरमा चुरोटको धुवाँ उडाउँदै गरेको अवस्थामा
फेला परेका छन् । अगरबत्तीको धुवाँ उड्ने पवित्रस्थलमा नायक केसी भने
संकोच नै नमानी चुरोटको धुवाँ उडाइरहेका थिए । सञ्चारमाध्यमको क्यामेरामा
कैद हुने डरले चुरोट लुकाउँदै भुवनले मन्दिर जस्तो सार्वजनिकस्थलमा निसंकोच
चुरोट तानिरहेका थिए ।
केसीलाई
आफ्नो अनुकरणी व्यक्ति मान्ने धेरै दर्शकका लागि पक्कै पनि यो सकारात्मक
सन्देश भने होइन । मन्दिर दर्शन गर्न आउने केही युवतीहरु भुवन केसीले चुरोट
पिइरहेको देखेर भन्दै थिए, देशकै चर्चित नायकले त मन्दिरमा चुरोट पिउँदा
रहेछन्, अरुको के कुरा गर्नु ?
शोभिता सिंखडा, नायिका
चलचित्र सन्देश मार्फत नेपाली सिने नगरीमा प्रवेश गरेकी नायिका शोभिता सिंखडा हाल कतारमा छिन् । श्रीमान् निराजन भण्डारीको साथमा व्यापार सम्हालिरहेकी शोभिताले दर्जन ज्यादा नेपाली सिनेमामा अभिनय गरिसकेकी छिन् । हाल अन्तर्राष्ट्रिय कलाकार मञ्च कतारको अध्यक्ष समेत रहेकी शोभिताले गंगाजल, मार्यो नि मायाले मार्यो, कसम, द लाष्ट किस लगायतका सिनेमामा अभिनय गरेकी छिन् । उनै कतारमा रहेकी नायिका शोभिता सिंखडासँग अनलाइनखबरका लागि विजय आवाजले गरेको टेलिफोन अन्तर्वार्ता ।
· के गर्दै हुनुहुन्छ कतारमा अहिले ?
म अहिले श्रीमान्को व्यापारलाई सघाइरहेको छु ।
· नेपाली सिनेमालाई माया मार्नु भएको हो ?
होइन, म नेपाली सिनेमालाई कहिल्यै माया मार्न सक्दिन । तर श्रीमान्को व्यापारिक कारोबार यतै हुने भएकाले १ बर्षदेखि कतारमा छु ।
· सिनेमा पाउन छोडेर कतार तर्फ लाग्नु भएको हो ?
होइन त्यस्तो केही पनि । मैले ‘द लाष्ट किस’ नामक सिनेमामा काम गरिरहेको थिएँ । सुटिङ सकिएको भोलिपल्ट नै नेपाल छोड्नुपर्यो ।
· अब सिनेमा नखेल्ने हो ?
होइन म खेल्छु नै भन्न सक्दिन । किनकी कतारमा व्यापार व्यवसाय गरिरहेकाले पनि नेपाल आउने फुर्सद पाएको छैन । तर नेपाली सिनेमालाई भने मैले धेरै नै याद गरिरहेको छु ।
· अहिले सिनेमा सेक्स बिक्दैछ नि, कसरी हेर्नु भएको छ ?
सेक्स बिकाएर बिक्ने चिज होइन ।
· अनि कस्तो चिज हो त, तपाईंको परिभाषा के हो ?
मानिस सेक्सको बिषयमा धेरै कौतुहलता राख्छ भनेर सिनेमामा यसकै सेरोफेरोलाई घुमाइएको हुन्छ । सेक्स भनेको शरीरलाई आवश्यक पर्ने चिज हो । समाजलाई राम्रो सन्देश दिने खालको सिनेमा छ भने सेक्सलाई समावेश गर्नु गलत होइन । तर हलमा दर्शक तान्ने तबरले मात्र सेक्स समावेश गर्नु गलत हो ।
· तपाइले पनि ‘द लाष्ट किस’मा ग्ल्यामर दिनुभएको थियो, होइन र ?
सिनेमा भित्र मेरो त्यस्तो दृश्य छैन र यही बिषयमा मेरो सिनेमाको युनिटसँग कुरा मिलेको थिएन ।
· तपाईंको प्रेम प्रसंगको कुरा गरौं । तपाईं र श्रीमान् निराजन भण्डारीबीचको प्रेम प्रसंगको बारेमा केही बताइदिनुहोस् न ?
सुरुवातमा हाम्रो भेट नमस्ते कलिउड भन्ने कार्यक्रममा भएको थियो । त्यसपछि उहाँ र म राम्रो साथी बन्यौ । एकअर्काको घरमा जाने आउने पनि भयो । यसपछि मेरो हजुरआमाले निराजन कस्तो लाग्छ भनेर सोध्नुभयो, मैले मन पर्छ भने । हाम्रो एकबर्ष जति प्रेम सम्वन्ध भयो । अनि बिहे भयो ।
· तपाइलाई अब कस्तो सिनेमा गर्न मन लागेको छ ?
मलाई अब समाजमा राम्रो सन्देश दिने खालको सिनेमा गर्न मन लागेको छ ।
· जीवनमा पहिलो पटक चुम्बनको अनुभव कहिले भयो ?
खै मलाई याद नै छैन ।
· विवाहित हुनुहुन्छ, कस्तो समयमा सेक्स सम्बन्ध राख्न रुचाउनुहुन्छ ?
यो व्यक्तिगत कुरा भएकाले उत्तर दिन सक्दिन ।
· आफ्नो अंगमा सबैभन्दा सेक्सी कुन लाग्छ ?
शरीर ।
· तपाईंलाई कुन पहिरनमा आफु सेक्सी देखिन्छु जस्तो लाग्छ ?
मलाई सारी सुहाउँछ जस्तो लाग्छ ।
· अब कुन नायकसँग सिनेमा खेल्न मन लागेको छ ?
मलाई सौगात मल्लसँग सिनेमा खेल्न मन लागेको छ ।
· सौगात नै किन ?
उहाँ निक्कै मिहिनेती कलाकार जस्तो लाग्छ ।
· आफ्नो नांगो शरीर हेर्दा कस्तो लाग्छ ?
पहिला आफ्नो शरीर हेरेर नै म दंग हुन्थे । तर अहिले मोटाएकाले कसरी दुब्लाउने होला जस्तो लाग्दैछ ।
· नेपाल आएर आफ्नै ब्यानरमा सिनेमा निर्माण गर्ने सोच छ कि छैन ?
हामी छिट्टै नै सिनेमा निर्माण गर्ने तयारी गर्दैछौ ।
· नेपालको सबैभन्दा धेरै केलाई मिस गर्दै हुनुहुन्छ ?
ओशो तपोबन र नेपाली सिनेमालाई मिस गरिरहेको छु ।
· ब्लु फिल्म हेर्नुभएको छ ?
तपाई पत्याउनुहुन्न होला, तर मैले अहिलेसम्म पनि हेरेको छैन । मलाई त घिन लाग्छ । ब्लु फिल्म अप्राकृतिक हो भन्ने मलाइ लाग्छ । म सानोदेखि नै ध्यान गर्ने भएकाले यस्तो कुरामा रमाउँदिन ।
चलचित्र सन्देश मार्फत नेपाली सिने नगरीमा प्रवेश गरेकी नायिका शोभिता सिंखडा हाल कतारमा छिन् । श्रीमान् निराजन भण्डारीको साथमा व्यापार सम्हालिरहेकी शोभिताले दर्जन ज्यादा नेपाली सिनेमामा अभिनय गरिसकेकी छिन् । हाल अन्तर्राष्ट्रिय कलाकार मञ्च कतारको अध्यक्ष समेत रहेकी शोभिताले गंगाजल, मार्यो नि मायाले मार्यो, कसम, द लाष्ट किस लगायतका सिनेमामा अभिनय गरेकी छिन् । उनै कतारमा रहेकी नायिका शोभिता सिंखडासँग अनलाइनखबरका लागि विजय आवाजले गरेको टेलिफोन अन्तर्वार्ता ।
· के गर्दै हुनुहुन्छ कतारमा अहिले ?
म अहिले श्रीमान्को व्यापारलाई सघाइरहेको छु ।
· नेपाली सिनेमालाई माया मार्नु भएको हो ?
होइन, म नेपाली सिनेमालाई कहिल्यै माया मार्न सक्दिन । तर श्रीमान्को व्यापारिक कारोबार यतै हुने भएकाले १ बर्षदेखि कतारमा छु ।
· सिनेमा पाउन छोडेर कतार तर्फ लाग्नु भएको हो ?
होइन त्यस्तो केही पनि । मैले ‘द लाष्ट किस’ नामक सिनेमामा काम गरिरहेको थिएँ । सुटिङ सकिएको भोलिपल्ट नै नेपाल छोड्नुपर्यो ।
· अब सिनेमा नखेल्ने हो ?
होइन म खेल्छु नै भन्न सक्दिन । किनकी कतारमा व्यापार व्यवसाय गरिरहेकाले पनि नेपाल आउने फुर्सद पाएको छैन । तर नेपाली सिनेमालाई भने मैले धेरै नै याद गरिरहेको छु ।
· अहिले सिनेमा सेक्स बिक्दैछ नि, कसरी हेर्नु भएको छ ?
सेक्स बिकाएर बिक्ने चिज होइन ।
· अनि कस्तो चिज हो त, तपाईंको परिभाषा के हो ?
मानिस सेक्सको बिषयमा धेरै कौतुहलता राख्छ भनेर सिनेमामा यसकै सेरोफेरोलाई घुमाइएको हुन्छ । सेक्स भनेको शरीरलाई आवश्यक पर्ने चिज हो । समाजलाई राम्रो सन्देश दिने खालको सिनेमा छ भने सेक्सलाई समावेश गर्नु गलत होइन । तर हलमा दर्शक तान्ने तबरले मात्र सेक्स समावेश गर्नु गलत हो ।
· तपाइले पनि ‘द लाष्ट किस’मा ग्ल्यामर दिनुभएको थियो, होइन र ?
सिनेमा भित्र मेरो त्यस्तो दृश्य छैन र यही बिषयमा मेरो सिनेमाको युनिटसँग कुरा मिलेको थिएन ।
· तपाईंको प्रेम प्रसंगको कुरा गरौं । तपाईं र श्रीमान् निराजन भण्डारीबीचको प्रेम प्रसंगको बारेमा केही बताइदिनुहोस् न ?
सुरुवातमा हाम्रो भेट नमस्ते कलिउड भन्ने कार्यक्रममा भएको थियो । त्यसपछि उहाँ र म राम्रो साथी बन्यौ । एकअर्काको घरमा जाने आउने पनि भयो । यसपछि मेरो हजुरआमाले निराजन कस्तो लाग्छ भनेर सोध्नुभयो, मैले मन पर्छ भने । हाम्रो एकबर्ष जति प्रेम सम्वन्ध भयो । अनि बिहे भयो ।
· तपाइलाई अब कस्तो सिनेमा गर्न मन लागेको छ ?
मलाई अब समाजमा राम्रो सन्देश दिने खालको सिनेमा गर्न मन लागेको छ ।
· जीवनमा पहिलो पटक चुम्बनको अनुभव कहिले भयो ?
खै मलाई याद नै छैन ।
यो व्यक्तिगत कुरा भएकाले उत्तर दिन सक्दिन ।
· आफ्नो अंगमा सबैभन्दा सेक्सी कुन लाग्छ ?
शरीर ।
· तपाईंलाई कुन पहिरनमा आफु सेक्सी देखिन्छु जस्तो लाग्छ ?
मलाई सारी सुहाउँछ जस्तो लाग्छ ।
· अब कुन नायकसँग सिनेमा खेल्न मन लागेको छ ?
मलाई सौगात मल्लसँग सिनेमा खेल्न मन लागेको छ ।
· सौगात नै किन ?
उहाँ निक्कै मिहिनेती कलाकार जस्तो लाग्छ ।
· आफ्नो नांगो शरीर हेर्दा कस्तो लाग्छ ?
पहिला आफ्नो शरीर हेरेर नै म दंग हुन्थे । तर अहिले मोटाएकाले कसरी दुब्लाउने होला जस्तो लाग्दैछ ।
· नेपाल आएर आफ्नै ब्यानरमा सिनेमा निर्माण गर्ने सोच छ कि छैन ?
हामी छिट्टै नै सिनेमा निर्माण गर्ने तयारी गर्दैछौ ।
· नेपालको सबैभन्दा धेरै केलाई मिस गर्दै हुनुहुन्छ ?
ओशो तपोबन र नेपाली सिनेमालाई मिस गरिरहेको छु ।
· ब्लु फिल्म हेर्नुभएको छ ?
तपाई पत्याउनुहुन्न होला, तर मैले अहिलेसम्म पनि हेरेको छैन । मलाई त घिन लाग्छ । ब्लु फिल्म अप्राकृतिक हो भन्ने मलाइ लाग्छ । म सानोदेखि नै ध्यान गर्ने भएकाले यस्तो कुरामा रमाउँदिन ।
२७ माघ, हेटौंडा । एकीकृत नेकपा माओवादीका
अध्यक्ष प्रचण्डले आफुले अघि सारेको नयाँ प्रस्तावलाई अन्तिम र निर्बिकल्प
फर्मूला भन्दै यसले राष्ट्रिय सहमति बन्ने बिश्वास ब्यक्त गर्नुभएको छ ।
‘मेरो प्रस्तावमा सहमति भइसकेको छैन, तर
नेताहरुका कुरा सुन्दा त्यति नकरात्मक पनि देख्दिन’- प्रचण्डले भन्नुभयो-’
खुलामञ्चको भाषणमा शीर्ष नेताहरुले केही रिर्जभेसन राखेको देखेको छु, यसैमा
सहमति हुन्छ भन्ने लाग्छ ।’
राष्ट्रपतिले आज साँझ चार दलका शीर्ष
नेताहरुलाई परामर्शमा बोलाएको जानकारी दिंदै प्रचण्डले त्यहाँ आफ्नो
प्रस्तावबारे छलफल हुने बताउनुभयो । ‘राजनीति संकटमा परेपछि न्यायालयलाई
गुहार्ने बिश्वब्यापी प्रचलन हो, यसो गर्दा राजनीतिक दलको पकड कम हुँदैन’
प्रचण्डले भन्नुभयो-’ प्रधान न्यायाधीशमा अबिश्वास गर्नुपर्ने कारण छैन
भनेर अघि सारिएको हो, यसो गर्दा न्यायालय संकटमा पर्ने भन्ने कुरै आउंदैन्
।’
यसमा सहमति नभए नयाँ फर्मूला के छ ? भन्ने
संचारकर्मीको प्रश्नमा प्रचण्डले भन्नुभयो- यसमा पनि सहमति भएन भने अन्तिम
बिकल्प भनेको सडकबाटै छिनोफानो गर्ने हो, त्यो अपि्रय बिकल्पतिर जानु
हुँदैन ।’ आफुलाई फर्मूला फर्मूलाको नेता भनि टिप्पणी गरिएको भन्दै उहाँले
अब फर्मूला सकिएको बताउनुभयो ।
बिपक्षीहरुले गरेको बिरोध सभालाई
‘निर्वाचनको तयारी’को संज्ञा दिंदै उहाँले सरकार ढाल्न बिपक्षीले आन्दोलन
गर्नु नपर्ने बरु आफैले बाटो खुला गरिदिएको बताउनुभयो ।
पार्टीले अघि सारको उत्पादनको
कार्यनीतिलाई राजनीति छाडेको रुपमा नबुझ्न उहाँले आग्रह गर्नुभयो ।
‘उत्पादन बृद्धि नगरि समाजबादी क्रान्तिको आधार तयार हुँदैन त्यसैले हामीले
उत्पादन बृद्धिमा केन्द्रीत हुने भनेको हो, राजनीति छाडेर उत्पादनमा
लाग्ने भनेको हैन ।’ प्रचण्डले भन्नुभयो ।
एमाले नेता घनश्याम भुसालको डकुमेन्टलाई
प्रतिबेदनका रुपमा पेश गरेको भन्ने आरोपबारे प्रचण्डले भन्नुभयो- कसले कहाँ
के बोल्यो भन्ने कुराको अर्थ हुन्न, राम्रो गर्नुपर्छ भन्ने कुरा त
घनश्याममात्रै किन घनश्याम बाजेले पनि भनेका थिए होलान नी !’
उमेश राई
उही अनुहार…
फोन रिसिभ गर्छ
सरी डार्लिङ ड्याड संग थिएँ
रिसिभ गर्ने चान्स भएन
आई एम कमिङ
जस्ट मिनेट,
हुर्रिंदै पुग्छ अनि रिप्ले हुन्छ गुलाबको फूल……
अनि लन्चको निम्ति छिर्छन्
गोप्य होटल
अनि लाग्छन्
महादेब र पार्वतीले
प्रेमी रंग भरेको मृगस्थलीको जंगल..
हठात !
हातमा क्यामेरा बोकेका नगर प्रहरीहरु आउँछन्
र खिच्छन्न् तस्वीरहरु
क्लिक क्लिक
र भन्छन्
सार्वजनिक ठाउँमा यस्तो गर्ने छुट छैन नेपालमा
हतास… जोडीको बिब्हल बिलौना पछि
नसिहत स्वरुप जरिबाना तिरेर उम्कन्छन् ।
फोन रिसिभ गर्छ
सरी डार्लिङ ड्याड संग थिएँ
रिसिभ गर्ने चान्स भएन
आई एम कमिङ
जस्ट मिनेट,
हुर्रिंदै पुग्छ अनि रिप्ले हुन्छ गुलाबको फूल……
अनि लन्चको निम्ति छिर्छन्
गोप्य होटल
अनि लाग्छन्
महादेब र पार्वतीले
प्रेमी रंग भरेको मृगस्थलीको जंगल..
हठात !
हातमा क्यामेरा बोकेका नगर प्रहरीहरु आउँछन्
र खिच्छन्न् तस्वीरहरु
क्लिक क्लिक
र भन्छन्
सार्वजनिक ठाउँमा यस्तो गर्ने छुट छैन नेपालमा
हतास… जोडीको बिब्हल बिलौना पछि
नसिहत स्वरुप जरिबाना तिरेर उम्कन्छन् ।
२६ माघ, काठमाण्डौ । सरकारविरुद्ध विपक्षी
९ दलको पहिलो चरणको आन्दोलन शुक्रबारबाट सकिएको छ । दोस्रो चरणको आन्दोलन
सोमबार घोषणा गर्ने विपक्षीको कार्यक्रम छ । अब विपक्षी दलहरुले कस्तो
कार्यक्रम ल्याउलान् ? यसबारे अनलाइनखबरसंग कुराकानी गर्दै विपक्षी दलका
कार्यकर्ताहरुले सरकारलाई घुँडा टेकाउन सहमति भन्दा सडक आन्दालनेमै जोड
दिनुपर्ने बताएका छन् । पहिलो चरणको आन्दोलन जनतामा जागरण ल्याउनका लागि
मात्रै भएकाले अब दोस्रो चरणको आन्दोलनवाट जसरी पनि सरकार ढल्ने उनीहरुको
दाबी छ । शुक्रबार खुल्लामञ्चमा भेटिएका विपक्षी कार्यकर्ताको विचार
उनीहरुकै शब्दमा :
बाबुरामलाई जनताको दबावबाटै हटाउनुपर्छ- देवेन्द्रराज कँडेल
हिजोको राजाको सत्ता कसरी ढल्यो ? एकैचोटि
सत्ता कब्जा गर्ने गएको त होइन । सडकबाट नै हो । जब जनतालाई हामीले आफ्ना
कुरालाई उनीहरुलाई कन्भिन्स गर्न सकियो भने जनताको विश्वास लिन सकियो भने
गरेर जनताको लहरका अगाडि को टिक्न सक्छ र ?
एकीकृत माओवादीका क्रियाकलाप र त्यसका जति
पनि साक्षी बसेका अरु पार्टी मधेशी दलहरु जसरी भ्रष्टाचार, अनियमिततामा
लागेका छन् । संविधानसभाको निर्वाचन गराउन नसक्ने भइसकेपछि असफल भइसकेपछि
स्वतः छोड्नुपर्ने हो । तर, अहिले जुन किसिमका घटनाहरु हत्याहिंसाका
घटनाहरु या विभिन्न कुराहरुलाई लिएर जसरी संरक्षण खोजिरहेको छ । जस्तै
पत्रकार डेकेन्द्रराज थापाको मुद्दाहरुलाई रोक्न खोज्छ, हत्याराहरुलाई
संरक्षण दिन खोज्छ भने यो प्रधानमन्त्रीबाट के आश गर्ने ? तसर्थ जसरी पनि
जनताको दबावबाट यो सरकारलाई हटाउनुपर्छ ।
जसरी अहिले हाम्रो पक्षमा जनताको लहर आएको
छ । जनता हाम्रै पक्षमा भएकाले विरोधसभा प्रभावकारी भएका छन् । गाउँगाउँमा
विरोधसभा भएका छन्, गाउँबाट जनता जुर्मुराएका छन् । त्यसैले यो सरकार अब
धेरै दिन टिक्न सक्दैन । आन्दोलनवाटै वर्तमान सरकार ढाल्छौँ ।
बहालवाल प्रधानन्यायाशीको नेतृत्वमा
चुनावी सरकार गठन गरेर निर्वाचनमा जाने एमाओवादीले गरेको प्रस्ताव पासो
मात्रै हो । कार्यपालिका र न्यायपालिकाको प्रमुख हुन सक्दैन । यो एउटा
चारोमात्रै हो । प्रधानन्यायाधीश र न्यायालय पनि हर्ने र भोलि
प्रधानमन्त्रीका हैसियतले भएका विवाद आफै फैसला गर्ने । धामी पनि आफै,
बोक्सी पनि आफैं । यो त मिल्दैन ।
एमाओवादीले अर्को ढाँटको खेती गर्यो
अदीप खड्का, नेकपा माले, भक्तपुर सचिव
सरकारमा नैतिकता छैन । एकपछि अर्को ढाँटको
कुरा गरेको छ । त्यसैले जतिसक्यो छिटो ढाल्नु पर्छ । सरकार सर्वसत्तावादी
सरकारलाई नेपाली जनताले लोकतन्त्र र प्रजातन्त्रका लागि फेरि सशक्त
आन्दोलनको आवश्यकता छ ।
दोस्रो चरणको आन्दोलन आमहड्तालदेखि लिएर
सम्पूर्ण जनताहरु आन्दोलनमा उत्रिएर देश नै ठप्प पार्ने छन् । र, जनताले नै
यो सरकारलाई आन्दोलनबाटै घुँडा टेकाउने छन् । जसरी एकीकृत माओवादीले
प्रधानन्यायाधीशको नेतृत्वमा सरकार गठन गरेर जाऊ भनेर प्रस्ताव गरेका छन्
त्यो गतल हो । यो मिल्नै नसक्ने कुरा हो । उसले नेपाली जनतालाई ढाँटको खेती
गरेर नेपाली जनताका सपनालाई चकनाचुर पार्न काम गरेको छ ।
माओवादीले दलहरुवीच को सहमतिमा नआउने र
सर्वसत्तावाद लाद्न खोजेको छ । यसप्रति जनताहरु सचेत हुनुपर्दछ । अब,
दोस्रो चरणको आन्दोलनबाट हामीले यो सरकारलाई फाल्छौँ र नयाँ सरकार बनाउछौँ ।
सडकबाटै सरकार हटाउन जरुरी छ
लोकतन्त्रमा यदि सरकार जिम्मेवार भएन भने,
सरकारमा आफैं बसेर आन्दोलनको घोषणा गर्दै देश दौडाहामा उत्रिन्छ भने
त्यतिवेला जनता चुप लागेर बस्दैनन् । लोकतन्त्रमा जनता फेरि पनि त्यसका
विरुद्धमा, सर्वसत्तावादको विरुद्धमा र एकीकृत माओवादीको नेतृत्वमा रहेको
यो सरकारको ज्यादती विरुद्ध अब जनता सडकमा ओर्लिन्छन् र सरकारलाई
सत्ताच्युत गरेर मात्रै जनता र्फकन्छन् ।
सम्पूर्ण लोकतन्त्रवादी देशभरका जनता
सडकमा ओर्लेर सरकारविरुद्ध धावा बोल्नुपर्ने आवश्यकता छ । आजको यो
उत्साहमूलक प्रदर्शनले के देखाएको छ भने अब जनताले बाबुराम भट्टराई
नेतृत्वको सरकालाई सत्ताच्युत गर्दै नेपालमा लोकतान्त्रिक व्यवस्थालाई
निरन्तरता दिनका लागि यो सरकार बाहिरि नै पर्छ । यसका लागि सडकबाटै सरकार
हटाउन जरुरी छ । अब प्रतिपक्षी दलको आन्दोलन अब झन् प्रभावकारी तथा सशक्त
रुपमा अगाडि बढ्छ । दलहरु असफल नभएकाले प्रधानन्यायाधीशको नेतृत्वमा चुनावी
सरकार गठन हुन सक्दैन ।
सरकार ढाल्ने मात्रै आन्दोलन होइन
महासचिव, अनेरास्ववियू छैठौँ
यो सरकार ढाल्नेमात्रै आन्दोलन होजस्तो
लाग्दैन । यो आन्दोलन सर्वसत्तावाद र अधिनायकवाद विरुद्धको आन्दोलन हो ।
त्यसैले प्रधानमन्त्री डा. बाबुराम भट्टराईलाई सरकारबाट हटाएर कुनै एबीसी
कसैलाई प्रधानमन्त्री बनाउन होइन ।
आन्दोलनका तीनवटा चरण हुन्छन् । पहिलो
विरोध, त्यसपछि आन्दोलन अनि त्यसपछि जनआन्दोलनको रुप लिन्छ । यो सबैभन्दा
पहिलो चरणको विरोध कार्यक्रम हो । यो विरोधको कार्यक्रम सम्पन्न भइसकेपछि
आन्दोलनको रुप लिन्छ र जनताको उपस्थितिले जनआन्दोलनको रुप लिइसकेपछि
आन्दोलन सफल हुन्छ । यो आन्दोलन केवल सत्ता प्राप्त गर्नका लागि होइन ।
दोस्रो चरणको आन्दोलनले निश्चितरुपमा यो अधिनायकवादी सरकारलाई हटाउन यी ९
दलमात्रै नभएर अन्य दलहरुलाई पनि साथमै लिएर अघि बढ्नुपर्छ ।
जनतालाई संगठित गरेर वृहतरुपमा आन्दोलनलाई
अघि बढाउनुपर्छ । एमाओवादीले कुनैबेला सुशील कोइरालालाई प्रधानमन्त्रीका
रुपमा अघि सार्न लगायो, कहिले स्वतन्त्र व्यक्तिको नेतृत्वमा सरकार गठन
गरौँ भन्ने प्रस्ताव सार्यो । अहिले स्वतन्त्र न्यायालयमाथि हस्तक्षेप
गर्नका लागि प्रधानन्यायाधीशको नेतृत्वमा सरकार गठनको प्रस्ताव ल्याएको हो ।
जनताले नै सरकार ढाल्छन्
शशिनाथ आचार्य
अनेरास्ववियू, वाग्मती विशेष ब्यूरो प्रमुख
जनताको जुन खालको साथ विपक्षी दललाई साथ र
समर्थन देखापरेको छ । देशब्यापीरुपमा जुन ढंगले जनताको एउटा उत्साह
देखापरेको छ यो उत्साहलाई हेर्ने हो भने यो आन्दोलनको बलमा यो सरकार अपदस्त
हुन्छ र जनताले आफ्नो बल र बुँतामा नयाँ राष्ट्रिय सहमतिको सरकार निर्माण
गर्ने र राष्ट्रका जल्दावल्दा एजेन्डाहरु छन्, तिनीहरुलाई निकास दिने
ठाउँमा मुलुक पुग्छ । पहिलो चरणको आन्दोलन जनतालाई जागि्रत गराउने मात्रै
भएकाले अब दोसो चरणको शसक्त आन्दोलनले यो सरकार ढल्छ ।
जनता भर्खर तात्तिएका छन्
यो पहिलो चरणको आन्दोलनमात्रै हो । भर्खरै
जनता तात्तिएका छन् सारा नेपाली जनता वर्तमान सरकारको सर्वसत्तावादी सोच र
अधिनायकवादी शैलीका विरुद्ध सडकमा उत्रिएका छन् । सरकारको रबैया अन्त्य
गर्न दोस्रो चरणको आन्दोलनवाट सरकार ढाल्नुपर्छ ।
सरकारका हरेक काम जनघाती छन् , हत्या र
हिंसालाई प्रश्रय दिइरहेको छ हत्याराहरुको संरक्षण दिइरहेको छ । त्यसैले यो
सरकारलाई अपदस्त गरेर राष्ट्रिय सहमतिको सरकार वनाएर नयाँ निर्वाचनमा
जानुपर्छ ।
ज्ञानेन्द्रलाई ढालेझै बाबुरामलाई ढाल्छौ
सरस्वती शाह, तरुण दल, बाँके
आन्दोलनबाटै ज्ञानेन्द्र सरकार ढलेको होइन
र ? ज्ञानेन्द्र सरकारलाई कसरी जनताले ढाले, त्यसरी नै नेपाली जनताले
सडकबाटै वर्तमान सरकारलाई पनि ढाल्छौँ ।
दोस्रो चरणको आन्दोलनले अझै जनतालाई जगाएर
सडक तताएर ल्याउनुपर्छ । जसरी धानमा मुसो पल्कन्छि त्यसैगरी प्रधानमन्त्री
बाबुराम भट्टराई बालुवाटारमा पल्किसकेका छन् । भट्टराई धानमा पल्किसकेको
मूसाजस्तै हो । देशको ढुकुटी सिध्याउन खोजिरहेका छन् । जनताले अब
बाबुरामलाई बालुवाटारबाट निकाल्छन् ।
आन्दोलन सरकार हटाउनकै लागि हो
आन्दोलन सरकार ढाल्नका लागि हो । कानमा
तेल हालेर बसिरहेको अधिनायकवाद र सर्वसत्तावाद सरकारलाई हटाउन यो आन्दोलन
सफल हुन्छ । शान्तिपूर्ण आन्दोलनको बलमा सरकार ढाल्ने हाम्रो मूख्य लक्ष्य
हो ।
शान्तिपूर्ण आन्दोलनको बलमा सरकार छोड्न
नचाहे दोस्रो चरणको आन्दोलनवाट सरकारलाई ढाल्छौं । नेपालमा नेपाली राजनीतिक
दलहरु अझै असफल भइसकेका छैनन् । प्रधानन्यायाधीशको नेतृत्वमा नभई राजनीतिक
दलकै नेतृत्वमा राष्ट्रिय सहमतिको सरकार गठन गरी चुनावमा जानका लागि
आन्दोलनले बल पुर्याउँछ ।
१२ घण्टाको फरकमा गत मंगलबार उनीहरूको निधन भएको थियो। श्रीमान्को दिउँसो २ बजे र श्रीमतीको त्यही रातको २ बजे निधन भएको छिमेकीहरूको भनाइ छ। एकै दिन निधन भएका कारण वृद्धलाई एउटै चिताको दायाँ र वृद्धालाई बायाँतर्फ राखेर जलाइएको थापाले बताए। प्रेमविवाह गरेका खतिवडा दम्पतीका पाँच छोरा र छवटी छोरी छन्। चार छोरा विदेशमा रहेकाले उनीहरूको दाहसंस्कारमा एक छोरा मात्र उपस्थित थिए।
राजबल्लभ कोइराला, नायक
यो व्यक्तिगत सोचमा भर पर्ने कुरा हो। समाजमा कतिपय मानिस यौनका लागि प्रेम गर्छन् भने कतिपय प्रेमका लागि यौन। पैसा तिरेर यौन आवश्यकता पूर्ति गर्नेहरू पनि उत्तिकै छन्। प्रेमबिना पनि यौन आवश्यकता पूरा गर्नेहरू बढिरहेका बेला प्रेममा यौन अनिवार्य नै छ भन्न गाह्रो पर्छ।
कोमल वली, गायिका
आखिर प्रेम नै यौनको पर्यायवाची शब्द हो। श्रीमती होस् अथवा प्रेमिका आखिर प्रेमबाटै यौनको सन्तुष्टि सम्भव छ। प्रेम र यौन नभए संसारको कल्पनासमेत गर्न सकिँदैन।
यम बराल, गायक
प्रेम अनन्त छ तर यौन क्षणिक... प्रेममा यौनको भूमिका कस्तो हुन्छ भन्ने कुरा यो भनाइबाट सहजै अनुमान लगाउन सकिन्छ !
पूजना स्त्री, नायिका
प्रेमका पनि प्रकार हुन्छन्। साँचो प्रेममा यौन प्राथमिकतामा आउँदैन। यौनअघिको र पछिको प्रेम फरक हुन्छ। प्रेमलाई अझ दिगो र प्रगाढ बनाउन यौनको भूमिका महत्वपूर्ण हुन्छ, तर यौनकै लागि मात्र गरिने प्रेम भने क्षणिक हुन्छ। सबैभन्दा महत्वपूर्ण कुरा के हो भने प्रेमले यौन दिलाउन सक्छ तर यौनले प्रेम दिन सक्दैन।
बाबु बोगटी, गायक/नायक
अहिलेको समयमा प्रेम र यौनको सम्बन्ध ज्यादै गहिरो छ। आधुनिक पुस्ताका युवा-युवतीहरू प्रेम र यौनलाई नङ र मासुझैं मान्छन्। मेरो विचारमा प्रेम र यौन एक-अर्काबिना अधुरोझैं लाग्छन्, मानौं सुवासबिनाको फूलजस्तो... यो प्रकृतिको उपहार पनि हो, तर यसमा विकृति आयो भने जीवन नष्ट पनि हुन सक्छ।
कला सुब्बा, आरजे/मोडल
यदि दुई जनाले साँचो प्रेम गरेका छन् र मन मिल्छ भने यौनको भूमिका धेरै हुन्छ। यौनले प्रेम अझ बढ्छ जस्तो लाग्छ।
सुनिलसिंह ठकुरी, गायक
यो कुरा प्रेमीहरूमा भर पर्ने कुरा हो। कसैले यौनबिनाको प्रेम कल्पना पनि गर्न सक्दैनन् अनि कसैले एउटा आकर्षणका रूपमा लिएका हुन्छन्। सही रूपमा हेर्ने हो भने यौनले प्रे मलाई प्रगाढ बनाउने कामचाहिँ अवश्य गर्छ। भनिन्छ, प्रेमीलाई सम्झँदा आनन्द आउँछ। प्रे मलाई सँगै पाउँदा आनन्द आउँछ अनि त्यही प्रेमीको अथवा प्रेमीसँग यौन सम्बन्ध सहज रुपमा भयो भने परमानन्द आउँछ।
गजित विष्ट, नायक
प्रेममा यौन अनिवार्य छ, किनभने यसले सम्बन्धलाई दिगो बनाउँछ। यद्यपि, यौन भन्ने कुरा प्रेम गरेपछि मात्र अनुभव गर्न सकिने विषय हो। सम्बन्धमा जहिले पनि यौनभन्दा अघि प्रेम नै आउनुपर्छ।
रेजिना उप्रेती, नायिका
साँचो प्रेम हो भने यौनले त्यसलाई अझ प्रगाढ बनाउन सक्छ।
विजय बस्नेत, निर्देशक
प्रेम र यौन एक-अर्काका परिपूरक हुन् भन्दा फरक पर्दैन। प्रेमबिना यौन सम्भव छैन। वास्तवमा प्रेम र यौन भन्नु एउटै कुरा हो। मानिसहरू प्रेमकै लागि यौन खोज्छन् र यौनबाटै प्रेम पाएको अनुभव गर्छन्। मलाई यौनबिना प्रेम सफल हुन्छ जस्तो लाग्दैन।
दीपशिखा खड्का, नायिका
यौनबिनाको प्रेम अधुरो हुन्छ। प्रेमबिनाको यौन सुवासबिनाको फूल जस्तो हुन्छ। त्यसैले प्रेम र यौन एक-अर्काका परिपूरक हुन्।
सुमन सगरम, गायक
मायामा यौनभन्दा पनि विश्वासको भूमिका महत्वपूर्ण हुन्छ...यौनले प्रेममा विश्वास बढाउन सहयोग पुर्याउँछ तर विश्वास नै सबैभन्दा ठूलो कुरा हो।
आमिर शेख, गायक
प्रेममा इमान्दारिता एवं समझदारी छ भने सबै कुरा जायज हुन्छ। यौनले त्यो प्रेमलाई अझ बढी गाढा बनाउँछ।
सुनिल रावल, नायक
पहिले-पहिले विशुद्ध प्रेम हुन्थ्यो। प्रेमी-प्रेमिकाले आफ्नो मनका भावना साटासाट गर्थे। एक -अर्कालाई सम्मान र माया गर्थे तर अहिलेको प्रेममा विकृति बढेको छ। युवायुवतीहरूको प्रेम सम्बन्ध गाँसिनु भनेकै यौनका लागि हो कि भन्ने अनुभव गर्न थालिएको छ।
हेमन्त गौतम, टेलिभिजनकर्मी
यौनलाई सकारात्मक रूपमा लिइयो भने दुई जनाबीच विश्वासको बाटो बराबर भयो भने, एक-अर्कालाई इच्छा भयो भने, एउटा निश्चित सिमामा रहन सक्यो भने, प्रेममा यौन मात्र होइन यौनमा प्रेम पनि अनुभव गर्न सकिन्छ।
रेन थापा, मोडल
यदि प्रेमि-प्रेमिकाबीच प्रेममा विश्वास र समझदारी छ भने यौन ठूलो कुरा होइन। आधुनिक पुस्ताको प्रेम यौन बिना अपुरो मानिन थालिएको छ।
महिमा सिलवाल, नायिका
पहिले-पहिले प्रेममा यौनको भूमिका खासै हुँदैनथ्यो, महत्वपूर्ण मानिँदैनथ्यो तर अहिले पहिले यौन अनि प्रेम हुन थालेको छ। प्रेमीहरूले प्रेमलाई अझ गाढा बनाउन पनि यौनको भूमिकालाई ठूलो मान्न थालेका हुन्। अहिले यौन सहज र फेसन जस्तो भएको छ। अहिले यौनबिनाको प्रेम सफल नहुने अवस्था सिर्जना भएको छ।
यादव प्रसाईं, मोडल
अत्यन्त महत्वपूर्ण हुन्छ। अहिले विवाह गर्ने योजना बनाएका प्रेमी-प्रेमिकाबीच त यस्तो सम्बन्ध अनिवार्य नै मानिन्छ।
रमिला अधिकारी, मोडल
प्रेम र यौन एक-अर्काका परिपूरक हुन्। अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा प्रेमको उच्चतम बिन्दु नै से क्स हो, तर प्रेमबिनाको यौनले कहिल्यै महत्व पाउँदैन।
हेटौंडामा जारी एमाओवादी महाधिवेशनबाट सचिव बन्ने चर्चामा रहेका तीन नेता कृष्णबहादुर महरा, वर्षमान पुन र टोपबहादुर रायमाझी पार्टीभित्र दोस्रो पुस्ताका सशक्त नेताका रूपमा चिनिन्छन् । उनीहरूसँग कान्तिपुरका गंगा बीसी, प्रताप विष्ट र सरोजराज अधिकारीले बुधबार गरेको कुराकानी:
'नेतृत्व चयनमा विवाद हुँदैन'
टोपबहादुर रायमाझी
महाधिवेशनमा तपाईंको कुन पदमा दाबी हो ?
मैले कहिल्यै पनि पदको दाबी गरेको छैन । न अहिले गरेको छु न पहिले गरेको छु । पार्टीले जे जिम्मेवारी दिन्छ, जे उचित ठान्छ, त्यही म मान्छु ।
पार्टीले त तपाईंलाई सचिवको जिम्मेवारी दिँदैछ भनिन्छ नि ?
चर्चा चलेको होला । पार्टीले के मूल्यांकन गर्छ, त्यसका लागि म तयार छु ।
नेतृत्व चयनको आधार के हो ?
कसलाई के दिँदा राम्रो हुन्थ्यो । विगतमा कसले के भूमिका निर्वाह गर्यो, त्यसलाई आधार बनाउनुपर्छ ।
तीन जना नेताले भागबन्डा गरेर नेतृत्व चयन गर्ने होला नि ?
पार्टीमा त्यस्तो हुँदैन । योग्यता, क्षमता, जिम्मेवारीका हिसाबले चयन गर्नुपर्छ ।
केन्द्रीय समिति चयनमा विवाद आएको छ रे नि ?
केही विवाद छैन । गृहकार्य भने भइरहेको छ । बिहीबार वा शुक्रबार बिहानसम्म सबै कुरा टुंगिन्छ । त्यसपछि महाधिवेशन समापन हुन्छ ।
हलमा सरकारको चर्को आलोचना भएछ ?
बाहिर चर्चामा आएजस्तो सरकारको आलोचना भएको छैन । सरकार र पार्टीको समन्वय मिलेन, मिलाउनुपर्छ भन्ने कुरा उठेका छन् । कार्यकर्ता र जनताको अपेक्षाअनुसार प्रधानमन्त्री, मन्त्रीप्रति सन्तुष्टि छैन । प्रधानमन्त्रीजीले हलमा पनि भन्नुभयो, सरकारले बजेट ल्याउन पाएको छैन, अध्यादेश स्वीकृत हुन पाएका छैनन् ।
सरकारले राष्ट्रघात गर्यो भन्ने प्रतिनिधिहरूको आरोपबारे के भन्नुहुन्छ ?
राष्ट्रियताबारे पार्टी र सरकारको धारणा के हो ? बिप्पालगायत सम्झौताबारे स्पष्ट पारिदिन माग गरेका छन्, साथीहरूले । यो बेठीक, राष्ट्रघाती भयो भनेर कुरा आएका छैनन् । यो हलमा सरकारले भ्रष्टाचार गर्यो भन्ने प्रश्न उठेका छैनन् ।
उपाध्यक्ष नारायणकाजी श्रेष्ठले बिप्पाबारे असहमति जनाउनुभएको छ ?
उपाध्यक्षले पत्रकार सम्मेलन गरिरहेको भन्ने सुनियो । महाधिवेशन चलिरहेका बेला असहमति बाहिर लान पाइँदैन । असहमति हो भने महाधिवेशनमा राख्नुपर्छ । उहाँ (श्रेष्ठ) ले त्यस्तो गर्नुभएको हो भने पार्टीले अनुसन्धान गर्ला ।
केन्द्रीय नेतृत्वमा आउन ठूलो प्रतिस्पर्धा होला नि ?
हामीले ज्येष्ठ, प्रौढ र युवा ल्याउने नीति नै बनाएका छौं । केन्द्रीय नेतृत्व चयनमा विवाद होला जस्तो हुँदैन ।
केन्द्रीय समिति सदस्य चयनका लागि निर्वाचन हुनु सबभन्दा लोकतान्त्रिक विधि होइन ?
सबै कुरा सर्वसम्मत भयो भने निर्वाचनमा किन जानुपर्यो ? ७५ जिल्लाका प्रतिनिधि सर्वसम्मत रूपमा चयन भएका छन् । निर्वाचन हुन्छ होलाजस्तो लाग्दैन । तर निर्वाचन हुनै हुन्न भन्ने छैन ।
पार्टीमा तपाईं कुन पुस्ताको नेता हो ?
पहिलो पुस्ताका साथीहरूले तपाईं आफ्नै पुस्ताको भन्छन् । बीचकाले पनि तपाईं हाम्रो हो भन्छन् । युवाले पनि मलाई युवै ठान्छन् । त्यसकारण म सबै पुस्तामा परेजस्तो लाग्छ ।
तपाईंहरू मास बेस्ड पार्टी हुन लागेको हो ?
मुख्यतः हाम्रो पार्टी क्याडर बेस्ड पार्टी हो । क्याडरलाई प्रशिक्षित गरी मासलाई प्रभाव पारी आधार विस्तार गर्ने हाम्रो नीति हो ।
महाधिवेशनमा आएका प्रतिनिधिहरू सुकिलामुकिला देखिन्छन् नि ?
अब माक्र्स, लेनिन र माओको जमाना छैन । माओवादी झुत्रेझाम्रे होइन । हाम्रो लक्ष्य सबैलाई सुकिलामुकिला बनाउने हो । त्यसैले माओवादी सुकिलामुकिला नभए अरू को हुन्छ ? अब झुत्रेझाम्रे भएर हिँड्ने होइन ।
'हल र नेतृत्वले मूल्यांकन गर्ला'
वर्षमान पुन
यो महाधिवेशनले युवा नेतृत्वको पनि विकास गर्छ ?
जसरी हामी समाजवादसम्म जाने हिसाबले राजनीतिक कार्यदिशा विकास गर्दैछौं, त्यसैगरी पार्टीको नेतृत्वमा पनि क्रान्तिको तयारी गरेको पुरानो पुस्ता र त्यसलाई सघाउने नयाँ पुस्ता मिलाएर नेतृत्व पंक्ति तय गर्दैछौं । अध्यक्ष कमरेडकै वरिपरि नेतृत्वको समूह बनाउँछौं । पदाधिकारी, पोलिटब्युरो, केन्द्रीय समितिदेखि राज्य, जिल्लासम्मै एउटा नयाँ सेट ल्याउँछौं । अहिले रहेका पदाधिकारी चार जना कायमै रहनुहुन्छ, केही नयाँ हुन्छन् ।
कति सदस्यीय हुन्छ पदाधिकारी ?
छलफलकै क्रममा छौं, टुंगो लगाउन बाँकी छ ।
तपाईं अटाउनु हुन्छ कि हुन्न ?
नेतृत्व भनेको आवश्यकता र आकस्मिकताका आधारमा हुन्छ । देशमा नेतृत्व आवश्यक परिरहेको हुन्छ, त्यसलाई पूरा गर्नु आकस्मिकता हो । पृथ्वीनारायण शाह नभएको भए यहाँका सामन्ती, भुरे, टाकुरे राज्यलाई एक गर्न अर्को आउने थियो । त्यसैगरी प्रचण्ड अरू कोही पनि हुन सक्थ्यो तर आवश्यकताका रूपमा उहाँ आउनुभयो र प्रचण्ड बन्नुभयो । हाम्रा धेरै साथीहरू आन्दोलनबाट आएका क्षमतावान् हुनुहुन्छ । पदाधिकारीमा कसको आवश्यकता पर्छ, महाधिवेशन हलले माग गर्छ ।
तपाईंले चाहिँ कुन पदको आकांक्षा राख्नुभएको छ ?
व्यक्तिगत रूपमा मैले कुनै पदको आकांक्षा राखेको छैन । विगतमा पनि पार्टीले दिएको जिम्मेवारी निर्वाह गर्दै आएको हो । सामान्यतया मैले अपेक्षा गरेभन्दा बढी जिम्मेवारी पाउँदै आएको छु र त्यसलाई पनि पूरा गर्दै आएको हुनाले हलले, नेतृत्वले मूल्यांकन गर्ने कुरा हो ।
सचिवको दाबेदारी गरिरहनुभएको छ रे ?
यही पद भन्ने मेरो दाबी छैन तर केही न केही पाउँछु होला । पार्टीले केही जिम्मेवारी दिन्छ होला ।
पदाधिकारीलगायतको नेतृत्व चयनमा मारामार छ भनिन्छ, के हो ?
छैन, कुनै मारामार छैन ।
उपाध्यक्ष र सचिव आवश्यकताअनुसार राख्ने भनिएको छ, कति हुन्छन् ?
सामान्यतया उपाध्यक्ष दुई जना हुनुहुन्छ । अहिलेसम्मको छलफलको मर्मअनुसार दुईभन्दा बढाउने देखिँदैन । सचिवको हकमा आवश्यकताअनुसार हुन सक्छ । सचिव भनेको भोलिको नेतृत्वको विकास गर्ने पद हो । महासचिवलाई सोझै सहयोग गर्ने सचिवले नै हो । दोस्रो, हाम्रो संगठन अलि ठूलो पनि छ । त्यसैले सचिवको संख्या तीनदेखि पाँच हुन सक्छ ।
केन्द्रीय कमिटी कत्रो हुन्छ ?
अहिलेसम्म १ सय ५१ जनाको पूर्ण र आवश्यक संख्यामा वैकल्पिक केन्द्रीय सदस्य बनाउने भनिएको छ ।
आयोजक समिति नै २ सय ४३ सदस्यीय छ, घटुवा गरेर वैकल्पिकमा राख्दा स्विकार्छन् ?
आयोजक कमिटी बन्नुअघि १ सय ४ सदस्यीय केन्द्रीय कमिटी थियो । त्यसैले ४७ जनालाई पूर्णमा थप्न सकिन्छ । त्यसैले अहिले आयोजक समितिमा रहेका धेरैजसो साथीहरू वैकल्पिकमा रहन सक्नुहुन्छ । अथवा नयाँ पनि केही आउन सक्नुहुन्छ । वैकल्पिक भनेको पनि भावी केन्द्रीय नेतृत्व तय गर्नका लागि हो । युवा नेतृत्वलाई वैकल्पिकमा समेटिन्छ ।
तपाईं अर्थमन्त्री पनि हुनुहुन्छ, सरकारको कामकारबाहीमा सन्तुष्ट हुनुहुन्छ ?
सबैभन्दा असन्तुष्ट म नै छु । किनभने, दुई आर्थिक वर्ष सरकारको न नीति कार्यक्रम छ, न बजेट छ । अप्ठ्यारो अवस्था छ । तैपनि संक्रमणको अवस्थामा छोड्न मिल्दैन । छोडेको भए कसैले संविधानसभाका एजेन्डा छाडिसक्थे होलान्, कतिपयले परिवर्तनका एजेन्डा कमजोर पारिसकेका हुन्थे । कसैले युद्धकालका मुद्दा लगाएर हामीलाई जेलमा हालेर शासन गर्थे होलान् । कमसेकम हामीले संघीयता, गणतन्त्रका एजेन्डालाई जीवित राखेका छौं ।
विपक्षी त भए नै, तपाईंकै पार्टीभित्रकाले यो सरकारले राष्ट्रघाती काम गर्यो भनेका छन्, के भन्नुहुन्छ ?
हाम्रा भित्रका साथीहरूले पनि सरकारले राष्ट्रघाती काम गर्यो भनेर कुनै दस्तावेज राख्नुभएको छैन । कुनै लिखित दस्तावेज नआएकाले कसैले बोले कि, आशंका गरे कि भन्ने ठाउँ छैन । कसैले बोलेको भए पनि महाधिवेशनभन्दा माथि कोही पनि छैन । त्यसबारे समीक्षा हुन्छ ।
बिप्पाबारे पनि समीक्षा गरेर महाधिवेशनबाटै टुंग्याइन्छ । आफ्नो विचार सही हुने नेताले त महाधिवेशन हलभित्रै कुरा राख्नुपर्छ नि । महाधिवेशन चल्दाचल्दै, आफ्नो कुरा राख्ने अवसर पाउँदापाउँदै, कुनै कुरा गलत लागे बहुमत पुर्याएर उल्ट्याउनुपर्नेमा बाहिर सञ्चारमाध्यममा बेठीक भन्नु नैतिक कार्य होइन । त्यो महाधिवेशनको अपमान हो ।
'म पदको आकांक्षी होइन'
कृष्णबहादुर महरा
तपाईंहरूको महाधिवेशनले कस्तो नेतृत्व चयन गर्दैछ ?
अहिले अध्यक्षले प्रस्तुत गरेको राजनीतिक प्रतिवेदनमा बहस केन्दि्रत भएको हुनाले नेतृत्व चयनबारे छलफल सुरु भइसकेको छैन । प्रतिवेदनको सार नेपाली क्रान्ति पूरा गर्ने भन्ने हो । हामीले नयाँ ढंगले नेपाली क्रान्तिको कार्यदिशा बनाउनुपर्छ भन्ने मूलभाव छ ।
महाधिवेशन प्रतिनिधिहरूले युवा नेतृत्व आउनुपर्छ भन्ने माग राखेका छन् नि ?
अध्यक्षले प्रस्तुत गरेको प्रतिवेदनमा सांगठनिक कुरा पनि छ । त्यसमा तीनमा एकको सिद्धान्तअनुसार वृद्ध, प्रौढ र युवा नेतृत्व हुनुपर्छ भन्ने छ । नेतृत्व तीनै पक्षलाई समेटेर हुनेछ ।
महासचिवका लागि तपाईंको पनि चर्चा छ नि ?
महासचिव चर्चामै हो । सांगठनिक विषयमा हामी प्रवेश गरेका छैनौं । विधान पारित भएपछि केन्द्रीय समितिको चुनाव हुन्छ, त्यसपछि अध्यक्षलगायतका पदाधिकारी चुनिन्छन् । त्यो बाँकी नै छ ।
तपाईंको कुन पदमा दाबी हो ?
म पदको दाबी गर्ने व्यक्ति होइन । पार्टीमा छलफल होला, केन्द्रीय समितिले कसलाई के जिम्मेवारी दिन्छ, थाहा छैन । स्वाभाविक रूपले किरण (वैद्य) जीहरू अलग भएपछि एक उपाध्यक्ष पद खाली छ, अर्को सचिव पद खाली छ । त्यसमा चर्चा गर्ने नै भए । मैले मेरो क्षमताअनुसार कहाँनेर सही हुन्छ, त्यहाँ निर्वाह गर्ने कुरा हो । यही चाहिन्छ भन्नु ठीक होइन । अध्यक्ष, महासचिव (बन्ने) इच्छा हुन सक्छ । केन्द्रीय कमिटीले जे निर्णय गर्छ, त्यही मान्छु, मेरो दाबी छैन ।
तपाईंलाई सचिव बनाउने तयारी भएपछि असन्तुष्ट हुनुहुन्छ भन्ने छ नि ?
म सन्तुष्ट र असन्तुष्ट भन्ने कुरा हुँदैन यसमा । बाहिर जो अड्कलबाजी छ, कुनै पदमा कुनै विरोध वा मतभेद हुने छैन । अड्कलबाजीमा कसैले कसैले तान्न सक्छ ।
२०४८ सालमा किसानबीच महाधिवेशन गर्नुभएको थियो, अहिले औद्योगिक क्षेत्रमा गर्नुभएको छ, अब औद्योगिक क्रान्तितिर जान लाग्नुभएको हो ?
यो संयोगमात्र हो । तर कुराचाहिँ एक हदसम्म सही हो । हामीले किसानको बीचबाट जनयुद्ध सुरु गरेका थियौं । सहरी समुदाय र मजदुरहरूलाई राजनीतिमा सक्रिय बनाउनुपर्छ । यी दुवैलाई नमिलाई क्रान्तिको बाँकी कार्यभार पूरा हुन सक्दैन ।
तपाईंहरूले भनेको पुँजीवादी-जनवादी क्रान्ति कसरी पूरा गर्नु हुन्छ ?
क्रान्तिलाई बुझ्नेबारे धेरै साथीहरूको भ्रम छ । क्रान्ति भनेको हिंसा गर्ने, हतियार उठाउने भन्ने कुरा गलत हो । जनताको हातमा साँच्चै सत्ता आउनुपर्यो । हाम्रो प्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराईले भन्नुभएको छ, जनताको हातमा अझै सत्ता आएको छैन । हामीले गर्न खोजेको राजनीतिक क्रान्ति र त्यसमा जनतालाई शक्तिसम्पन्न गर्नु मुख्य कुरा हो । हामीले राजनीतिक क्रान्ति र आर्थिक क्रान्ति सँगै लैजाने भनेका छौं । राज्य र जनताका तर्फबाट आफ्नै पहलबाट उत्पादनका कामका योजना बनाउने, ग्रामीणस्तरमा उत्पादनका काम गर्दा जनताको जीवनस्तर बढ्छ ।
महाधिवेशनमा राष्ट्रियताको चर्कै कुरा उठेको छ नि ?
राष्ट्रियताको विषयमा हामी सबै चिन्तित छौं । राष्ट्रियताको विषयमा उहाँ -नारायणकाजी श्रेष्ठ) को त्यति फरक छैन । केही विषयहरूमा बढी प्रचारबाजी भयो कि ? त्यसले केही चर्चा पाएको हो कि ? राष्ट्रियताको सवाल कूटनीतिक पहललाई ओझेलमा राखेर नारामा मात्र राख्नु हँुदैन । हामीबीच सीमा, १९५० लगायतका असमान सन्धिका कुरा छन् । त्यो समस्या नाराले मात्र गरेर हुँदैन । टेबलमै बसेर समाधान गर्न सकिन्छ भनेका छौं ।
तपाईंहरू 'मास बेस्ड' पार्टी बन्न थालेको हो ?
अब 'क्याडर बेस्ड' पार्टी बनाएरमात्र हुँदैन । जनतालाई नजोडीकन बाँकी क्रान्ति पूरा हुन सक्दैन । हामीले खास गरेर सर्वहारा वर्गमा आधारित जनता गोलबन्द भएको पार्टी बनाउनुपर्छ । पूर्ण रूपमा मास बेस्ड पार्टी बनाउनुपर्छ भन्ने होइन ।
हलमा सरकारबारे चर्को आलोचना भएछ हैन ?
राजनीतिक कार्यदिशामा सरकार थामिरहने भनेको छैन, विकल्प पनि अघि सारेका छौं । संविधान लेख्ने जनताको अधिकार सुनिश्चित गर्नुपर्छ । अहिले जतिसक्यो छिटो चुनाव गर्नुपर्छ । यसमा सहमत हुनेबित्तिकै कुरा हुन्छ ।
'नेतृत्व चयनमा विवाद हुँदैन'
टोपबहादुर रायमाझी
महाधिवेशनमा तपाईंको कुन पदमा दाबी हो ?
मैले कहिल्यै पनि पदको दाबी गरेको छैन । न अहिले गरेको छु न पहिले गरेको छु । पार्टीले जे जिम्मेवारी दिन्छ, जे उचित ठान्छ, त्यही म मान्छु ।
पार्टीले त तपाईंलाई सचिवको जिम्मेवारी दिँदैछ भनिन्छ नि ?
चर्चा चलेको होला । पार्टीले के मूल्यांकन गर्छ, त्यसका लागि म तयार छु ।
नेतृत्व चयनको आधार के हो ?
कसलाई के दिँदा राम्रो हुन्थ्यो । विगतमा कसले के भूमिका निर्वाह गर्यो, त्यसलाई आधार बनाउनुपर्छ ।
तीन जना नेताले भागबन्डा गरेर नेतृत्व चयन गर्ने होला नि ?
पार्टीमा त्यस्तो हुँदैन । योग्यता, क्षमता, जिम्मेवारीका हिसाबले चयन गर्नुपर्छ ।
केन्द्रीय समिति चयनमा विवाद आएको छ रे नि ?
केही विवाद छैन । गृहकार्य भने भइरहेको छ । बिहीबार वा शुक्रबार बिहानसम्म सबै कुरा टुंगिन्छ । त्यसपछि महाधिवेशन समापन हुन्छ ।
हलमा सरकारको चर्को आलोचना भएछ ?
बाहिर चर्चामा आएजस्तो सरकारको आलोचना भएको छैन । सरकार र पार्टीको समन्वय मिलेन, मिलाउनुपर्छ भन्ने कुरा उठेका छन् । कार्यकर्ता र जनताको अपेक्षाअनुसार प्रधानमन्त्री, मन्त्रीप्रति सन्तुष्टि छैन । प्रधानमन्त्रीजीले हलमा पनि भन्नुभयो, सरकारले बजेट ल्याउन पाएको छैन, अध्यादेश स्वीकृत हुन पाएका छैनन् ।
सरकारले राष्ट्रघात गर्यो भन्ने प्रतिनिधिहरूको आरोपबारे के भन्नुहुन्छ ?
राष्ट्रियताबारे पार्टी र सरकारको धारणा के हो ? बिप्पालगायत सम्झौताबारे स्पष्ट पारिदिन माग गरेका छन्, साथीहरूले । यो बेठीक, राष्ट्रघाती भयो भनेर कुरा आएका छैनन् । यो हलमा सरकारले भ्रष्टाचार गर्यो भन्ने प्रश्न उठेका छैनन् ।
उपाध्यक्ष नारायणकाजी श्रेष्ठले बिप्पाबारे असहमति जनाउनुभएको छ ?
उपाध्यक्षले पत्रकार सम्मेलन गरिरहेको भन्ने सुनियो । महाधिवेशन चलिरहेका बेला असहमति बाहिर लान पाइँदैन । असहमति हो भने महाधिवेशनमा राख्नुपर्छ । उहाँ (श्रेष्ठ) ले त्यस्तो गर्नुभएको हो भने पार्टीले अनुसन्धान गर्ला ।
केन्द्रीय नेतृत्वमा आउन ठूलो प्रतिस्पर्धा होला नि ?
हामीले ज्येष्ठ, प्रौढ र युवा ल्याउने नीति नै बनाएका छौं । केन्द्रीय नेतृत्व चयनमा विवाद होला जस्तो हुँदैन ।
केन्द्रीय समिति सदस्य चयनका लागि निर्वाचन हुनु सबभन्दा लोकतान्त्रिक विधि होइन ?
सबै कुरा सर्वसम्मत भयो भने निर्वाचनमा किन जानुपर्यो ? ७५ जिल्लाका प्रतिनिधि सर्वसम्मत रूपमा चयन भएका छन् । निर्वाचन हुन्छ होलाजस्तो लाग्दैन । तर निर्वाचन हुनै हुन्न भन्ने छैन ।
पार्टीमा तपाईं कुन पुस्ताको नेता हो ?
पहिलो पुस्ताका साथीहरूले तपाईं आफ्नै पुस्ताको भन्छन् । बीचकाले पनि तपाईं हाम्रो हो भन्छन् । युवाले पनि मलाई युवै ठान्छन् । त्यसकारण म सबै पुस्तामा परेजस्तो लाग्छ ।
तपाईंहरू मास बेस्ड पार्टी हुन लागेको हो ?
मुख्यतः हाम्रो पार्टी क्याडर बेस्ड पार्टी हो । क्याडरलाई प्रशिक्षित गरी मासलाई प्रभाव पारी आधार विस्तार गर्ने हाम्रो नीति हो ।
महाधिवेशनमा आएका प्रतिनिधिहरू सुकिलामुकिला देखिन्छन् नि ?
अब माक्र्स, लेनिन र माओको जमाना छैन । माओवादी झुत्रेझाम्रे होइन । हाम्रो लक्ष्य सबैलाई सुकिलामुकिला बनाउने हो । त्यसैले माओवादी सुकिलामुकिला नभए अरू को हुन्छ ? अब झुत्रेझाम्रे भएर हिँड्ने होइन ।
'हल र नेतृत्वले मूल्यांकन गर्ला'
वर्षमान पुन
यो महाधिवेशनले युवा नेतृत्वको पनि विकास गर्छ ?
जसरी हामी समाजवादसम्म जाने हिसाबले राजनीतिक कार्यदिशा विकास गर्दैछौं, त्यसैगरी पार्टीको नेतृत्वमा पनि क्रान्तिको तयारी गरेको पुरानो पुस्ता र त्यसलाई सघाउने नयाँ पुस्ता मिलाएर नेतृत्व पंक्ति तय गर्दैछौं । अध्यक्ष कमरेडकै वरिपरि नेतृत्वको समूह बनाउँछौं । पदाधिकारी, पोलिटब्युरो, केन्द्रीय समितिदेखि राज्य, जिल्लासम्मै एउटा नयाँ सेट ल्याउँछौं । अहिले रहेका पदाधिकारी चार जना कायमै रहनुहुन्छ, केही नयाँ हुन्छन् ।
कति सदस्यीय हुन्छ पदाधिकारी ?
छलफलकै क्रममा छौं, टुंगो लगाउन बाँकी छ ।
तपाईं अटाउनु हुन्छ कि हुन्न ?
नेतृत्व भनेको आवश्यकता र आकस्मिकताका आधारमा हुन्छ । देशमा नेतृत्व आवश्यक परिरहेको हुन्छ, त्यसलाई पूरा गर्नु आकस्मिकता हो । पृथ्वीनारायण शाह नभएको भए यहाँका सामन्ती, भुरे, टाकुरे राज्यलाई एक गर्न अर्को आउने थियो । त्यसैगरी प्रचण्ड अरू कोही पनि हुन सक्थ्यो तर आवश्यकताका रूपमा उहाँ आउनुभयो र प्रचण्ड बन्नुभयो । हाम्रा धेरै साथीहरू आन्दोलनबाट आएका क्षमतावान् हुनुहुन्छ । पदाधिकारीमा कसको आवश्यकता पर्छ, महाधिवेशन हलले माग गर्छ ।
तपाईंले चाहिँ कुन पदको आकांक्षा राख्नुभएको छ ?
व्यक्तिगत रूपमा मैले कुनै पदको आकांक्षा राखेको छैन । विगतमा पनि पार्टीले दिएको जिम्मेवारी निर्वाह गर्दै आएको हो । सामान्यतया मैले अपेक्षा गरेभन्दा बढी जिम्मेवारी पाउँदै आएको छु र त्यसलाई पनि पूरा गर्दै आएको हुनाले हलले, नेतृत्वले मूल्यांकन गर्ने कुरा हो ।
सचिवको दाबेदारी गरिरहनुभएको छ रे ?
यही पद भन्ने मेरो दाबी छैन तर केही न केही पाउँछु होला । पार्टीले केही जिम्मेवारी दिन्छ होला ।
पदाधिकारीलगायतको नेतृत्व चयनमा मारामार छ भनिन्छ, के हो ?
छैन, कुनै मारामार छैन ।
उपाध्यक्ष र सचिव आवश्यकताअनुसार राख्ने भनिएको छ, कति हुन्छन् ?
सामान्यतया उपाध्यक्ष दुई जना हुनुहुन्छ । अहिलेसम्मको छलफलको मर्मअनुसार दुईभन्दा बढाउने देखिँदैन । सचिवको हकमा आवश्यकताअनुसार हुन सक्छ । सचिव भनेको भोलिको नेतृत्वको विकास गर्ने पद हो । महासचिवलाई सोझै सहयोग गर्ने सचिवले नै हो । दोस्रो, हाम्रो संगठन अलि ठूलो पनि छ । त्यसैले सचिवको संख्या तीनदेखि पाँच हुन सक्छ ।
केन्द्रीय कमिटी कत्रो हुन्छ ?
अहिलेसम्म १ सय ५१ जनाको पूर्ण र आवश्यक संख्यामा वैकल्पिक केन्द्रीय सदस्य बनाउने भनिएको छ ।
आयोजक समिति नै २ सय ४३ सदस्यीय छ, घटुवा गरेर वैकल्पिकमा राख्दा स्विकार्छन् ?
आयोजक कमिटी बन्नुअघि १ सय ४ सदस्यीय केन्द्रीय कमिटी थियो । त्यसैले ४७ जनालाई पूर्णमा थप्न सकिन्छ । त्यसैले अहिले आयोजक समितिमा रहेका धेरैजसो साथीहरू वैकल्पिकमा रहन सक्नुहुन्छ । अथवा नयाँ पनि केही आउन सक्नुहुन्छ । वैकल्पिक भनेको पनि भावी केन्द्रीय नेतृत्व तय गर्नका लागि हो । युवा नेतृत्वलाई वैकल्पिकमा समेटिन्छ ।
तपाईं अर्थमन्त्री पनि हुनुहुन्छ, सरकारको कामकारबाहीमा सन्तुष्ट हुनुहुन्छ ?
सबैभन्दा असन्तुष्ट म नै छु । किनभने, दुई आर्थिक वर्ष सरकारको न नीति कार्यक्रम छ, न बजेट छ । अप्ठ्यारो अवस्था छ । तैपनि संक्रमणको अवस्थामा छोड्न मिल्दैन । छोडेको भए कसैले संविधानसभाका एजेन्डा छाडिसक्थे होलान्, कतिपयले परिवर्तनका एजेन्डा कमजोर पारिसकेका हुन्थे । कसैले युद्धकालका मुद्दा लगाएर हामीलाई जेलमा हालेर शासन गर्थे होलान् । कमसेकम हामीले संघीयता, गणतन्त्रका एजेन्डालाई जीवित राखेका छौं ।
विपक्षी त भए नै, तपाईंकै पार्टीभित्रकाले यो सरकारले राष्ट्रघाती काम गर्यो भनेका छन्, के भन्नुहुन्छ ?
हाम्रा भित्रका साथीहरूले पनि सरकारले राष्ट्रघाती काम गर्यो भनेर कुनै दस्तावेज राख्नुभएको छैन । कुनै लिखित दस्तावेज नआएकाले कसैले बोले कि, आशंका गरे कि भन्ने ठाउँ छैन । कसैले बोलेको भए पनि महाधिवेशनभन्दा माथि कोही पनि छैन । त्यसबारे समीक्षा हुन्छ ।
बिप्पाबारे पनि समीक्षा गरेर महाधिवेशनबाटै टुंग्याइन्छ । आफ्नो विचार सही हुने नेताले त महाधिवेशन हलभित्रै कुरा राख्नुपर्छ नि । महाधिवेशन चल्दाचल्दै, आफ्नो कुरा राख्ने अवसर पाउँदापाउँदै, कुनै कुरा गलत लागे बहुमत पुर्याएर उल्ट्याउनुपर्नेमा बाहिर सञ्चारमाध्यममा बेठीक भन्नु नैतिक कार्य होइन । त्यो महाधिवेशनको अपमान हो ।
'म पदको आकांक्षी होइन'
कृष्णबहादुर महरा
तपाईंहरूको महाधिवेशनले कस्तो नेतृत्व चयन गर्दैछ ?
अहिले अध्यक्षले प्रस्तुत गरेको राजनीतिक प्रतिवेदनमा बहस केन्दि्रत भएको हुनाले नेतृत्व चयनबारे छलफल सुरु भइसकेको छैन । प्रतिवेदनको सार नेपाली क्रान्ति पूरा गर्ने भन्ने हो । हामीले नयाँ ढंगले नेपाली क्रान्तिको कार्यदिशा बनाउनुपर्छ भन्ने मूलभाव छ ।
महाधिवेशन प्रतिनिधिहरूले युवा नेतृत्व आउनुपर्छ भन्ने माग राखेका छन् नि ?
अध्यक्षले प्रस्तुत गरेको प्रतिवेदनमा सांगठनिक कुरा पनि छ । त्यसमा तीनमा एकको सिद्धान्तअनुसार वृद्ध, प्रौढ र युवा नेतृत्व हुनुपर्छ भन्ने छ । नेतृत्व तीनै पक्षलाई समेटेर हुनेछ ।
महासचिवका लागि तपाईंको पनि चर्चा छ नि ?
महासचिव चर्चामै हो । सांगठनिक विषयमा हामी प्रवेश गरेका छैनौं । विधान पारित भएपछि केन्द्रीय समितिको चुनाव हुन्छ, त्यसपछि अध्यक्षलगायतका पदाधिकारी चुनिन्छन् । त्यो बाँकी नै छ ।
तपाईंको कुन पदमा दाबी हो ?
म पदको दाबी गर्ने व्यक्ति होइन । पार्टीमा छलफल होला, केन्द्रीय समितिले कसलाई के जिम्मेवारी दिन्छ, थाहा छैन । स्वाभाविक रूपले किरण (वैद्य) जीहरू अलग भएपछि एक उपाध्यक्ष पद खाली छ, अर्को सचिव पद खाली छ । त्यसमा चर्चा गर्ने नै भए । मैले मेरो क्षमताअनुसार कहाँनेर सही हुन्छ, त्यहाँ निर्वाह गर्ने कुरा हो । यही चाहिन्छ भन्नु ठीक होइन । अध्यक्ष, महासचिव (बन्ने) इच्छा हुन सक्छ । केन्द्रीय कमिटीले जे निर्णय गर्छ, त्यही मान्छु, मेरो दाबी छैन ।
तपाईंलाई सचिव बनाउने तयारी भएपछि असन्तुष्ट हुनुहुन्छ भन्ने छ नि ?
म सन्तुष्ट र असन्तुष्ट भन्ने कुरा हुँदैन यसमा । बाहिर जो अड्कलबाजी छ, कुनै पदमा कुनै विरोध वा मतभेद हुने छैन । अड्कलबाजीमा कसैले कसैले तान्न सक्छ ।
२०४८ सालमा किसानबीच महाधिवेशन गर्नुभएको थियो, अहिले औद्योगिक क्षेत्रमा गर्नुभएको छ, अब औद्योगिक क्रान्तितिर जान लाग्नुभएको हो ?
यो संयोगमात्र हो । तर कुराचाहिँ एक हदसम्म सही हो । हामीले किसानको बीचबाट जनयुद्ध सुरु गरेका थियौं । सहरी समुदाय र मजदुरहरूलाई राजनीतिमा सक्रिय बनाउनुपर्छ । यी दुवैलाई नमिलाई क्रान्तिको बाँकी कार्यभार पूरा हुन सक्दैन ।
तपाईंहरूले भनेको पुँजीवादी-जनवादी क्रान्ति कसरी पूरा गर्नु हुन्छ ?
क्रान्तिलाई बुझ्नेबारे धेरै साथीहरूको भ्रम छ । क्रान्ति भनेको हिंसा गर्ने, हतियार उठाउने भन्ने कुरा गलत हो । जनताको हातमा साँच्चै सत्ता आउनुपर्यो । हाम्रो प्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराईले भन्नुभएको छ, जनताको हातमा अझै सत्ता आएको छैन । हामीले गर्न खोजेको राजनीतिक क्रान्ति र त्यसमा जनतालाई शक्तिसम्पन्न गर्नु मुख्य कुरा हो । हामीले राजनीतिक क्रान्ति र आर्थिक क्रान्ति सँगै लैजाने भनेका छौं । राज्य र जनताका तर्फबाट आफ्नै पहलबाट उत्पादनका कामका योजना बनाउने, ग्रामीणस्तरमा उत्पादनका काम गर्दा जनताको जीवनस्तर बढ्छ ।
महाधिवेशनमा राष्ट्रियताको चर्कै कुरा उठेको छ नि ?
राष्ट्रियताको विषयमा हामी सबै चिन्तित छौं । राष्ट्रियताको विषयमा उहाँ -नारायणकाजी श्रेष्ठ) को त्यति फरक छैन । केही विषयहरूमा बढी प्रचारबाजी भयो कि ? त्यसले केही चर्चा पाएको हो कि ? राष्ट्रियताको सवाल कूटनीतिक पहललाई ओझेलमा राखेर नारामा मात्र राख्नु हँुदैन । हामीबीच सीमा, १९५० लगायतका असमान सन्धिका कुरा छन् । त्यो समस्या नाराले मात्र गरेर हुँदैन । टेबलमै बसेर समाधान गर्न सकिन्छ भनेका छौं ।
तपाईंहरू 'मास बेस्ड' पार्टी बन्न थालेको हो ?
अब 'क्याडर बेस्ड' पार्टी बनाएरमात्र हुँदैन । जनतालाई नजोडीकन बाँकी क्रान्ति पूरा हुन सक्दैन । हामीले खास गरेर सर्वहारा वर्गमा आधारित जनता गोलबन्द भएको पार्टी बनाउनुपर्छ । पूर्ण रूपमा मास बेस्ड पार्टी बनाउनुपर्छ भन्ने होइन ।
हलमा सरकारबारे चर्को आलोचना भएछ हैन ?
राजनीतिक कार्यदिशामा सरकार थामिरहने भनेको छैन, विकल्प पनि अघि सारेका छौं । संविधान लेख्ने जनताको अधिकार सुनिश्चित गर्नुपर्छ । अहिले जतिसक्यो छिटो चुनाव गर्नुपर्छ । यसमा सहमत हुनेबित्तिकै कुरा हुन्छ ।
रक्षा मन्त्रालयले सञ्चार मन्त्रालयलाई लेखेको पत्रअनुसार सेनाले आफ्नो पोशाक बिना अनुमति प्रयोग भएकोमा आपत्ति जनाएको छ। तर, सेनाले पोशाकभन्दा पनि फिल्मले उप्काउन खोजेको कथासँग आफू रुष्ट भएको संकेत गरेको छ। सशस्त्र द्वन्द्वकालमा काठमाडौंको भैरवनाथ गणमा भएको घटनालाई फिल्ममा कथानक बनाइएको प्रारम्भिक अनुमान लगाउन सकिन्छ।
सेना आलोचित हुँदै आएको उक्त भैरवनाथ घटनामाथि नै 'बधशाला' बनेको भए पनि फिल्मको प्रदर्शनीपछि असहमति वा खण्डन गर्ने अवसर सेनालाई थियो। थुप्रै किताब, पत्रपत्रिका र अनलाइनमा 'पपुलर' भइसकेको घटनामा फिल्म बनाउने वा अन्य कुनै सिर्जनात्मक कृति निकाल्ने अधिकार सबैलाई छ। तर, बधशाला प्रकरणमा चाहिँ यस्तो विषयमा फिल्म वा कुनै पनि कृति सिर्जना गर्न नदिने सेनाको नियत छर्लंग भएको छ।
द्वन्द्वकालमा सेना पक्षबाट जेजस्ता कदम चालिए, त्यो तत्कालीन कालखण्ड, परिवेश र मनोविज्ञानबाट प्रेरित थियो। पुराना गल्तीहरुका कारण अहिलेको सेनाको छविमा आँच आउने पनि होइन। ती गल्तीप्रति सेना होइन तत्कालीन राज्य सञ्चालन संरचना जिम्मेवार थियो। त्यसैले विगतका कमीकमजोरीलाई लुकाउनुको सट्टा अध्ययन विश्लेषण गरेर सुधि्रनु बढी बुद्धिमानी हो। 'बधशाला'ले धेरथोर यो अवसर दिनसक्छ।
आफूप्रति कसैले आलोचनात्मक दृष्टिकोण राख्छ भने त्यसमा अरुको होइन आफ्नो मूल्यांकन गर्नुपर्छ। नेपाली सेनाले चाहिँ आलोचनात्मक टिप्पणी गर्नेहरुको मुख थुनिदिने प्रयत्न गरेको छ। जनताको करबाट चल्ने संस्था सेना, प्रहरी र न्यायालयको आचरणप्रति जनताले प्रश्न उठाउन पाउँछ। कुनै पनि संस्था जनताभन्दा माथि भन्ने धारणा तोडिनुपर्छ।
बधशाला प्रकरणमा सेनाले नेपाली फिल्मकर्मी र दर्शकको विवेकको अवमूल्यन गरेको छ। राज्यको संवेदनशील विषयमा फिल्म बनाउँदा 'बधशाला'का निर्माता, निर्देशक, कलाकार र प्राविधिज्ञहरुले पक्कै सावधानी अपनाएका छन्। फिल्ममा एकसेएक विवेकशील र बौद्धिक कलाकर्मीको संलग्नता छ। त्यस्तै कसैले कुनै अतिरञ्जनात्मक सामग्री फिल्ममा देखाउँदैमा दर्शक भड्किहाल्छन् भन्न मिल्दैन। समाज, राजनीति, मनोविज्ञान र प्रविधि बुझाइका मामिलामा अधिकांश दर्शक फिल्मकर्मीभन्दा परिपक्व छन्।
आज 'बधशाला'लाई सेनाले रोक्दा भोलि 'जनयुद्ध'का छापामारबारे फिल्म बनाउँदा माओवादीले रोक्नसक्छ। सबैले के बुझ्न जरुरी छ भने इतिहासको कपिराइट कसैको अधिनमा हुँदैन। यदि नेपाल लोकतान्त्रिक देश हो भने इतिहासप्रति आफ्नो बुझाइ र दृष्टिकोण राख्ने स्वतन्त्रताको ग्यारेन्टी हुनुपर्छ। राज्य वा कुनै संस्थाले लेखेको इतिहास सर्वमान्य हुने जमाना अब छैन।
सैनिक ऐन २०६३ को प्रस्तावनामा 'राज्य शक्तिको स्रोत नेपाली जनता नै रहेको हुँदा नेपाली सेनालाई नेपाली जनताप्रति उत्तरदायी बनाउन सैनिक ऐन २०६३ बनाइएको छ' भनिएको छ। तर, 'बधशाला'मा सेनाले घोचेको अंकुशको मनसाय चाहिँ नेपाली जनता सेनाप्रति उत्तरदायी हुनुपर्छ भन्ने देखिन्छ।
दोस्रो विश्वयुद्धपछि बलिया देशले कमजोर देशको जमिन होइन जनताको दिमाग कब्जा गर्ने रणनीति अपनाइरहेको छ। श्रव्यदृश्य सामग्रीको सुनामी अर्थात् 'इलेक्ट्रोनिक कोलोनियलिज्म'को उद्देश्य यही अभियान सफल पार्नु हो। नेपालका अधिकांश फिल्म र श्रव्यदृश्य सामग्रीमा स्थानीयताको सट्टा बम्बईको संक्रमण देखिनुमा 'इलेक्ट्रोनिक कोलोनियलिज्म'को दोष छ।
'बधशाला' यस्तो 'विद्युतीय उपनिवेशवाद'को विपक्षमा लडिरहेका फिल्मकर्मी र कलाकारहरुले मिलेर बनाएको फिल्म हो। राष्ट्रिय स्वाभिमानको सुरक्षा गर्ने सेनाले जुनसुकै हालतमा आफ्नो देशविरुद्ध बाहिरी देशका कुनै पनि किसिमका उपनिवेशवादको पक्षपोषण गर्दैन। उपनिवेशवादविरुद्ध लड्नेहरु सेनाको मित्रशक्ति हुनेगर्छ। तर, 'बधशाला'लाई रोक्न खोजेर सेना र राज्यले सांस्कृतिक साम्राज्यवाद र आधुनिक उपनिवेशवादलाई समेत बढावा दिएको छ। यसले सायद राष्ट्रिय सुरक्षा नीतिलाई बलियो बनाउँदैन।
नेपाली सेनाले केही वर्षदेखि 'नेपालीहरुको साझा शक्ति एवं सम्पत्ति- नेपाली सेना' भन्ने थिममा छोटो फिल्म प्रतियोगिता गर्दै आएको छ। प्रतियोगिताको नियममा 'सुरक्षामा आँच नआउने गरी ब्यारेक इलाकामा फिल्म खिच्न र सेनाको पोशाक, हातहतियार, सैनिक सामग्रीहरु प्रयोग गर्न दिइनेछ' भनिएको छ। अर्थात् आफ्नो गुणगान गरिएको फिल्म छ भने सेना जस्तोसुकै सहयोग गर्न तयार देखिन्छ। 'बधशाला'मा चाहिँ पोशाकप्रति आपत्ति जनाइएको छ। विगतमा नेपाली फिल्मको रचनात्मकतामा कति पनि योगदान नदिने र नेपाली सेनालाई पनि यथार्थपरक ढंगमा चित्रण गर्न असफल फिल्महरुलाई सेनाले हेलिकप्टर, हातहतियार लगायत सरसामान उपलब्ध गराएका उदाहरण छन्। यो पूर्वाग्रह वा विभेद किन?
बधशाला प्रकरणले अभिव्यक्ति स्वतन्त्रतामाथि धावा बोलेको त छ नै, नेपालमा भर्खर हुर्किन लागेको मौलिक, रचनात्मक र गम्भीर सिर्जनाकर्मको घाँटी पनि निमोठेको छ।
चलचित्र ‘नाइन ओ क्लक’का निर्माता रमेश
संबेदना र नायिका सुमिना घिमिरे बिचको हिमचिमको गाइंगुइंले अहिले सिने बजार
भित्र-भित्र तातेको छ । नायिका घिमिरेसँग संबेदनाको निकटता आवश्यकता भन्दा
बढि नै भएको हल्ला सिने नगरीमा चल्न थालेको छ ।
यो
खबर सिने नगरीमा चल्दा चल्दै नायिका घिमिरेलाई लिएर निर्माता संबेदना
सुटुक्क मेलसिया उडेको खबर आएको छ । सुमिना र संबेदना बिहिबार मलेसियातर्फ
उडेको थाहा भएको छ । तर निर्माता संबेदनाले भने आफु भारत जान लागेको
जानकारी उनी निकट चलचित्रकर्मीलाई गराएका थिए ।
नजिकका साथीहरुलाई भारत जान्छु भन्दै
निर्माता संबेदना किन सुमिनाको साथमा मलेसिया उडे त्यो आफैमा गम्भिर बिषय छ
। तर नायिका घिमिरे र निर्माता संबेदनाले त्रिभुवन बिमानस्थलमा देखाएको
गतिबिधीले धेरैलाई आश्चर्य चकित बनाएको छ । सुमिना त्रिभुवन बिमानस्थलमा
संबेदनाको अंगालोमा रमाउँदै हिडेको एक प्रत्यक्षदर्शीले नाम उल्लेख नगर्ने
शर्तमा बताए ।
सुमिना र संबेदना चलचित्र ‘नाइन ओ क्लक’को
विशेष प्रदर्शनका लागि मलेसिया उडेको बताइएको छ । तर श्रोतका अनुसार
चलचित्रको कुनै पनि प्रदर्शनको तयारी मलेसियामा गरिएको छैन । अरु समयमा
चलचित्रको प्रदर्शन गर्दा मिडियामा जोडतोडका साथ प्रचार गर्ने
निर्माणपक्षले यसपटक कुनै पनि जानकारी नदिनु आफैमा शंकाको बिषय हो ।
चलचित्र ‘नाइन ओ क्लक’ निर्माण गरेपछि
सुमिना र संबेदनाको निकटता बढेको चलचित्रकर्मीहरु बताउँछन् । चलचित्र
क्षेत्रमा अहिले सुमिनाले काठमाण्डौमा खरिद गरेको ७५ लाखको घरमा पनि
संबेदनाले नै पैसा खर्च गरिदिएको चर्चा चल्ने गरेको छ ।
यसअघि चलचित्र ‘रंग’का निर्देशक रोशन
हमालसँग निकटता बढाएर चर्चामा आएकी सुमिना पुनः एकपटक एक निर्मातासँगको
सम्बन्धका कारण चर्चामा छिन् ।
नायिका निशा अधिकारी अहिलेकी चर्चित र
महंगी नायिकाको रुपमा पर्छिन् । एउटा सिनेमा खेलेको ३ लाख सम्म पारिश्रमिक
लिने निशाले अभिनय गरेको चलचित्र ”पदमिनी” शुक्रबारबाट देशभरकै हलमा सोलो
प्रदर्शनमा आएको छ । सोलो प्रदर्शनमा आएको र स्टार नायिकाले अभिनय गरेको
सिनेमाले पक्कै पनि सुरुवातमा राम्रो व्यापार गर्नुपर्ने हो ।
तर
३ लाख पारिश्रमिक लिने निशाको ‘पदमिनी’ ले पोखरामा २ शोमा ६ हजारको
व्यापार गरेको छ । पोखरा जस्तै देशभरका हलमा सिनेमाको व्यापार सुख्खा रहेको
रिपोर्ट प्राप्त भएको छ । राम प्यासीले निर्देशन गरेको यो चलचित्रमा अनिल
थापा नायककोे रुपमा प्रस्तुत भएका छन् ।
चलचित्रमा नायिका अधिकारीले हिष्टोरिया
भएकी युवतीको भुमिका निर्वाहा गरेकी छिन् । नेपाली सिनेमामा कलाकारको स्टार
भ्यालु घट्दै गएपनि उनीहरुको पारिश्रमिक भने उचाईमा पुगेको छ ।
माघ, भैरहवा । गौतम बुद्ध भारतमा नभै नेपालमै जन्मिएको प्रस्टोक्ति एक भारतीय एक विदुषी प्राध्यापकले दिनुभएको छ ।
रुपन्देहीस्थित भैरहवा बहुमुखी क्यामपसद्वारा आयोजित कार्यक्रममा भारतीय प्राध्यापक डा अन्जु शर्मा उपाध्यायले भन्नुभयो, “सस्तो लोकपि्रयताका लागि कसैकसैले बुद्ध भारतमा जन्मिएको बताएको होलान् तर मेरो अनुभव, अनुसन्धान र खोजले कहिल्यै बुद्ध भारतमा जन्मिएको प्रमाण पाएको छैन” । उहाँले प्राज्ञिक तवरले पुराना गल्तीलाई सच्चाउन सम्बन्धित निकायलाई झक्झकाउने बताउनुभयो ।
केही
समयअघि लुम्बिनीमा आयोजित नेपाल-भारत टुरिजम मार्ट नामक कार्यक्रममा
भारतीय पक्षबाट वितरित एक पुस्तिका ‘दि पाथ’ मा बुद्धका बुबा शुद्धोदनको
दरबार रहेको तिलौराकोट क्षेत्र भारतको उत्तर प्रदेशमा पर्दछ भनी उल्लेख
गरिएको थियो । यस कार्यक्रममा संस्कृति मन्त्री पोस्टबहादुर बोगटी र
नेपालका लागि भारतीय राजदूत जयन्तप्रसादलगायत नेपाल र भारतका पर्यटन
व्यवसायीको उल्लेख्य सहभागिता थियो ।
उक्त कार्यक्रममा भारतीय पक्षले बाँडेको पुस्तिकाबारे जिज्ञासा राख्दा प्राध्यापक शर्माले भारतको सरकारी धारणा त्यस्तो नभएको बताउँदै सस्तो लोकपि्रयताका लागि कसैले त्यस्तो गर्न सक्छ भन्नुभयो । बुद्ध नेपालमै जन्मिएको बरु भ्रमणको क्रममा भारतको सारनाथमा गएको प्रशस्त ऐतिहासिक प्रमाण भएको उहाँको भनाइ थियो ।
भैरहवा क्याम्पस परिसरमा आयोजित सो कार्यक्रममा त्रिविका प्राध्यापकहरु डा घनश्याम न्यौपाने, डा कपिल लामिछाने, डा शङ्कर नेपाल, डा दामोदर खनाल, डा गितु गिरी, डा शम्भु कुमार गुप्ता, केशव श्रेष्ठ, लक्कीप्रसाद जोशी, नरेन्द्रराज पाण्डे, चन्द्रपसाद रेग्मी, केशव शर्मा बेलबासे, सुवास श्रीवास्तव, वसन्तकुमार जोशी, लक्ष्मण तिमिल्सिना, शङ्कर पन्थी, विमला पोखरेल, कविता रिजाल, अरुणा तिवारीलगायतको उपस्थिति थियो ।
कार्यक्रममा नेपालका प्राध्यापकहरुले भारतीय पक्षले राजनीतिक, साँस्कृतिक एवम् कूटनीतिक ढङ्गले बेलाबेलामा गर्दै आएको भ्रामक प्रचारबाजीप्रति भारतीय प्राज्ञिक जगत् मौन बसेकामा असन्तुष्टि जाहेर गरेका थिए ।
उनीहरुको असन्तुष्टिलाई सम्बोधन गर्दै प्रा शर्माले आफूले प्राज्ञिक तवरले नेपाल-भारतबीचको सम्बन्ध खल्बल्याउने गरी भइआएको दुष्प्रयासको विरुद्ध खरो रुपमा उत्रने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्नुभयो ।
सन् १९७५ देखि बनारस विश्वविद्यालयमा राजनीतिकशास्त्र प्राध्यापन गर्दै आउनुभएका प्रा शर्मा उपाध्याय दुई वर्षका लागि त्रिवि केन्द्रीय क्याम्पस कीर्तिपुरमा प्राध्यापनका लागि आउनुभएको छ ।
उहाँ नेपाल-भारत सम्बन्धमा गहन अध्ययन र अनुसन्धान गर्ने विज्ञ मानिनुहुन्छ । रासस
रुपन्देहीस्थित भैरहवा बहुमुखी क्यामपसद्वारा आयोजित कार्यक्रममा भारतीय प्राध्यापक डा अन्जु शर्मा उपाध्यायले भन्नुभयो, “सस्तो लोकपि्रयताका लागि कसैकसैले बुद्ध भारतमा जन्मिएको बताएको होलान् तर मेरो अनुभव, अनुसन्धान र खोजले कहिल्यै बुद्ध भारतमा जन्मिएको प्रमाण पाएको छैन” । उहाँले प्राज्ञिक तवरले पुराना गल्तीलाई सच्चाउन सम्बन्धित निकायलाई झक्झकाउने बताउनुभयो ।
उक्त कार्यक्रममा भारतीय पक्षले बाँडेको पुस्तिकाबारे जिज्ञासा राख्दा प्राध्यापक शर्माले भारतको सरकारी धारणा त्यस्तो नभएको बताउँदै सस्तो लोकपि्रयताका लागि कसैले त्यस्तो गर्न सक्छ भन्नुभयो । बुद्ध नेपालमै जन्मिएको बरु भ्रमणको क्रममा भारतको सारनाथमा गएको प्रशस्त ऐतिहासिक प्रमाण भएको उहाँको भनाइ थियो ।
भैरहवा क्याम्पस परिसरमा आयोजित सो कार्यक्रममा त्रिविका प्राध्यापकहरु डा घनश्याम न्यौपाने, डा कपिल लामिछाने, डा शङ्कर नेपाल, डा दामोदर खनाल, डा गितु गिरी, डा शम्भु कुमार गुप्ता, केशव श्रेष्ठ, लक्कीप्रसाद जोशी, नरेन्द्रराज पाण्डे, चन्द्रपसाद रेग्मी, केशव शर्मा बेलबासे, सुवास श्रीवास्तव, वसन्तकुमार जोशी, लक्ष्मण तिमिल्सिना, शङ्कर पन्थी, विमला पोखरेल, कविता रिजाल, अरुणा तिवारीलगायतको उपस्थिति थियो ।
कार्यक्रममा नेपालका प्राध्यापकहरुले भारतीय पक्षले राजनीतिक, साँस्कृतिक एवम् कूटनीतिक ढङ्गले बेलाबेलामा गर्दै आएको भ्रामक प्रचारबाजीप्रति भारतीय प्राज्ञिक जगत् मौन बसेकामा असन्तुष्टि जाहेर गरेका थिए ।
उनीहरुको असन्तुष्टिलाई सम्बोधन गर्दै प्रा शर्माले आफूले प्राज्ञिक तवरले नेपाल-भारतबीचको सम्बन्ध खल्बल्याउने गरी भइआएको दुष्प्रयासको विरुद्ध खरो रुपमा उत्रने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्नुभयो ।
सन् १९७५ देखि बनारस विश्वविद्यालयमा राजनीतिकशास्त्र प्राध्यापन गर्दै आउनुभएका प्रा शर्मा उपाध्याय दुई वर्षका लागि त्रिवि केन्द्रीय क्याम्पस कीर्तिपुरमा प्राध्यापनका लागि आउनुभएको छ ।
उहाँ नेपाल-भारत सम्बन्धमा गहन अध्ययन र अनुसन्धान गर्ने विज्ञ मानिनुहुन्छ । रासस
२६ माघ, काठमाडौं । लागु औषध प्रयोग गरेको अभियोगको गायक सुगम पोखरेल पक्राउ परेका छन् । उनीसहितका ६ जनालाई सेतोपुलबाट पक्राउ गरिएको प्रहरी स्रोतले जनाएको छ । ’उनीसँग लागू औषध भेटिएको छैन’ एक प्रहरी अधिकारीले भने ।
प्रहरी प्रवक्ता केशव अधिकारीले लागू औषध
सेवन गर्नेहरुको अखडामा छापा मार्दा केही पक्राउ गरेको र त्यसमा सुगम पनि
रहेको बताउनु भयो । सूचनाका आधारमा एक अखडामा छापा मारिएको छ’ उहाँले
भन्नुभयो-’केही सेवन नगर्नेहरु पनि परेका छन् भन्ने छ, यसबारे छानविन
भइरहेको छ ।’ उहाँले लागू औषध सेवनकर्ताहरुलाई कारवाही चलाइने र अन्यलाई
भने सोधपुछ पनि छाडिने बताउनु भयो ।
'जिरी'असली नामको खोजी
२६ माघ, काठमाडौं । एकपटक यो फोटो
हेर्नुस् त ? पात हेर्दा रायोको सागजस्तो, आकार हेर्दा बन्दा जस्तो यो
सब्जी तपाईंले पनि कहीँकतै खानुभएको होला । पकाएर हैन, सलादको रुपमा ।
ठूला होटलमा खान खान जाँदा चाख्न पाए पनि
खेतबारीमा यसको बोट चाहिँ तपाईंले पक्कै पनि देख्नुभएको छैन । किनकी
नेपालमा यसको व्यवसायिक खेती नै हुँदैन । नेपाल कृषि अनुसन्धान परिषद
नार्कमा बीउ उत्पादन गर्नको लागि यसको खेती गरिएको छ ।
‘नेपालमा कसैकसैले नमूनाको रुपमा लगाए
मात्र, नत्र हाम्रो अनुसन्धान फार्ममा मात्र यसको बोट छ’ केन्द्रीय तरकारी
बीउ उत्पादन केन्द्र्रका प्रमुख भरतकुमार पौडेलले अनलाइनखबरसित भन्नुभयो ।
उहाँका अनुसार यसको बीउ उत्पादन गरेर किसानलाई वितरण गर्ने तयारी छ ।
‘तीन चार महिनाभित्र बीउ उत्पादन गरेर यसको व्यवसायिक खेती थाल्ने हाम्रो योजना छ’ पौडेलले भन्नुभयो ।
न्वारन भयो, नाम जुराउन बाँकी
सलादको रुपमा प्रयोग हुने यो नौलो सागको
बीउ जापानबाट ल्याईएको हो । यसलाई अंग्रेजीमा latuce भनिन्छ । यसको नेपाली
नाम भने जुरिसकेको छैन । ‘अहिले जिरी साग भनेर चिनिन्छ, तर खास नेपाली
राख्न बाँकी छ’ केन्द्रीय तरकारी बीउ उत्पादन केन्द्रका प्रमुख पौडेलले
भन्नुभयो ।
जिरी साग कसरी रहृयो भन्ने कुरा यकिन
भैसकेको छैन । दोलखाको जिरीमा प्रोजेक्टमा काम गर्ने बेला स्वीसहरुले यो
साग खाएका र त्यहीँबाट यसको नाम जिरी रहेको हुन सक्ने पौडेलले अनुमान
गर्नुभयो । ‘जे होस् हामी छिटै नयाँ नाम राखेर यसको व्यवसायिक खेती अभियान
थाल्नेछौं’ पौडेलले भन्नुभयो ।
यो साग नेपालका सबै ठाउँमा खेती गर्न सकिने पौडेलको भनाई छ ।
२६ माघ, काठमाडौं । सकरारविरुद्ध आन्दोलनरत विपक्षी
कांग्रेस-एमालेसहितका शीर्ष नेताहरुले तत्काल सहमतिमा आउन एमाओवादीलाई
आहृवान गरेका छन् । आफूहरु अझै सहमतिको पक्षमा रहेको भन्दै कांग्रेस र
एमाले शीर्ष नेताहरुले सरकार र एमाओवादी तत्काल सहमतिमा नआए आन्दोलनबाटै
हटाउने चेतावनी दिएका छन् ।

पहिलो चरणको आन्दोलनको अन्तिम दिन काठमाडौंको खुलामञ्चमा आयोजित बृहत विरोध सभामा कांग्रेस सभापति सुशील कोइरालाले जिम्मेवार भएर सहमतिमा आउन माओवादीलाई आग्रह गर्नुभयो । ‘राणाहरु गए, पञ्चालय गयो, राजतन्त्र गयो । लोकतन्त्रको विरुद्धमा जो जो उभियो, सबै हराएर गए, विलाएर गए’ उहााले भन्नुभयो-’हामीहरु अहिले पनि सम्झाइरहेको छौं, इमान्दारी र जिम्मेवारीका साथ प्रस्तुत हुनुस, अब पनि बुझ्नु भएन र फेरि सर्वसत्ताको भुत सवार भइराख्यो भने बगाएर लैजान्छ ।’
एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनालले आफूहरु अहिले पनि सहमतिको पक्षमा रहेको भन्दै माओवादी सहमतिमा नआए आन्दोलनकै बलबाट हटाउने चेतावनी दिनुभयो । ‘हामी अहिले पनि सहमतिकै पक्षमा छौं । हामी अहिले पनि माओवादीलाई आहृवान गछौं, सहमति गरौं, ताजा जनादेशमा जाऔं’ उहााले भन्नुभयो । उहााले अघि थप्नुभयो-’अछि्यूँ खाउँ, बछि्यूँ खाए, झुसे बारुला भने नेपाली उखान नै छ । अहिले बाबुरामको तानशाह देखिएको छ, यो झुसे बारुला बाहेक केही होइन । यसलाई समाप्त पार्न हामीलाई केही बेर लाग्दैन । हेटौंडाबाट फर्किएर सबैलाई मान्य हुने सहमतिमा आओस्, हैन भने यो झुसे बारुलालाई खान हामी आन्दोलनको आँधी बेहरी लिएर आउँछौं ।’
कांग्रेस उपसभापति रामचन्द्र पौडेलले माओवादीले सजिलै सत्ता नछाड्ने भन्दै अब दोस्रो चरणको आन्दोलनले माओवादी सर्वसत्तावाद पाखा लगाउने बताउनु भयो । विरोधसभालाई सम्बोधन गर्दै एमाले नेता केपी शर्मा ओलीले माओवादीका सामू सहमतिमा आउने वा समाप्त हुने दुई विकल्प मात्र रहेको बताउनु भयो । ‘माओवादीसामू दई बाहेक अर्को विकल्प छैन । या त सपि्रनु पर्छ, साँचै शान्तिपूर्ण बाटोमा आउनुपर्छ’ उहााले भन्नुभयो-’धोका दिन खोज्छौं भने विनास बाहेक अर्को विकल्प छैन । धर्तीको कुनै पनि शक्तिले माओवादीको विनास रोक्न सक्दैन ।’
पहिलो चरणको आन्दोलनको अन्तिम दिन काठमाडौंको खुलामञ्चमा आयोजित बृहत विरोध सभामा कांग्रेस सभापति सुशील कोइरालाले जिम्मेवार भएर सहमतिमा आउन माओवादीलाई आग्रह गर्नुभयो । ‘राणाहरु गए, पञ्चालय गयो, राजतन्त्र गयो । लोकतन्त्रको विरुद्धमा जो जो उभियो, सबै हराएर गए, विलाएर गए’ उहााले भन्नुभयो-’हामीहरु अहिले पनि सम्झाइरहेको छौं, इमान्दारी र जिम्मेवारीका साथ प्रस्तुत हुनुस, अब पनि बुझ्नु भएन र फेरि सर्वसत्ताको भुत सवार भइराख्यो भने बगाएर लैजान्छ ।’
एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनालले आफूहरु अहिले पनि सहमतिको पक्षमा रहेको भन्दै माओवादी सहमतिमा नआए आन्दोलनकै बलबाट हटाउने चेतावनी दिनुभयो । ‘हामी अहिले पनि सहमतिकै पक्षमा छौं । हामी अहिले पनि माओवादीलाई आहृवान गछौं, सहमति गरौं, ताजा जनादेशमा जाऔं’ उहााले भन्नुभयो । उहााले अघि थप्नुभयो-’अछि्यूँ खाउँ, बछि्यूँ खाए, झुसे बारुला भने नेपाली उखान नै छ । अहिले बाबुरामको तानशाह देखिएको छ, यो झुसे बारुला बाहेक केही होइन । यसलाई समाप्त पार्न हामीलाई केही बेर लाग्दैन । हेटौंडाबाट फर्किएर सबैलाई मान्य हुने सहमतिमा आओस्, हैन भने यो झुसे बारुलालाई खान हामी आन्दोलनको आँधी बेहरी लिएर आउँछौं ।’
कांग्रेस उपसभापति रामचन्द्र पौडेलले माओवादीले सजिलै सत्ता नछाड्ने भन्दै अब दोस्रो चरणको आन्दोलनले माओवादी सर्वसत्तावाद पाखा लगाउने बताउनु भयो । विरोधसभालाई सम्बोधन गर्दै एमाले नेता केपी शर्मा ओलीले माओवादीका सामू सहमतिमा आउने वा समाप्त हुने दुई विकल्प मात्र रहेको बताउनु भयो । ‘माओवादीसामू दई बाहेक अर्को विकल्प छैन । या त सपि्रनु पर्छ, साँचै शान्तिपूर्ण बाटोमा आउनुपर्छ’ उहााले भन्नुभयो-’धोका दिन खोज्छौं भने विनास बाहेक अर्को विकल्प छैन । धर्तीको कुनै पनि शक्तिले माओवादीको विनास रोक्न सक्दैन ।’
अस्पतालका अनुसार महर्जनको १६ घन्टा, सुवेदीको १० घन्टा लगाएर गरिएको यस किसिमको शल्यक्रिया यो दक्षिण एसियामै पहिलो हो। शल्यक्रियाबारे बिरामीको स्वास्थ्य सुधार भएपछिमात्र चिकित्सकले बोल्न चाहेकाले ढिलो सार्वजनिक भएको हो।
सुवेदीमा मस्तिष्कको रगतको नशा सुन्निएर जन्मेदेखि नै टाउकोको आकार बढ्दै जाने समस्या थियो। महर्जनको मस्तिष्कको नशा फुल्दै गएर दायाँ आँखा नै बाहिर निस्किएको थियो। शल्यक्रियाका लागि वीर अस्पतालका न्युरोसर्जनहरुको टोलीलाई चीनबाट आएको विशेषज्ञ टोलीले सघाएको थियो। वीरका शल्यचिकित्सक डा. गोपालरमण शर्माको विशेष अनुरोधमा बेइजिङस्थित सान्बो ब्रेन इन्टिच्युटका प्रोफेसर डा. श्रीसान ऊनसहित तीन विशेषज्ञ यहाँ आएका थिए।
यस्ता दुर्लभ शल्यक्रियालाई नेपाली चिकित्सक टोलीले नै निरन्तरता दिनसक्ने वीरको न्युरो शल्यक्रिया विभागले जनाएको छ। शल्यक्रियामा डा. शर्मासहित न्युरोसर्जनहरु डा. पवनकुमार, डा. प्रकाश विष्ट, डा. राजीव झा, डा. केआई सिंह, एनेस्थेसियोलोजिस्ट बिबी सिंह र डा. एमबी चन्द संलग्न दिए।
जन्मेदेखि नै सुवेदीको टाउकोको आकार अस्वाभाविक बढ्दै गएपछि उनका आफन्तले शिक्षण अस्पताल पुर्याोएका थिए। त्यो रोग निको नहुने सुनेपछि जीवन लम्ब्याउने उपचारका लागि मस्तिष्कमा जमेको रगतलाई निकास दिने पद्धति (सन्ट) हाल्न उनलाई वीर ल्याइएको थियो। सो क्रममा वीरका डा. शर्माले यस्तो दुर्लभ रोगको उपचार संसारमा थोरै ठाउँमा हुने भन्दै अन्तर्राष्ट्रिय चिकित्सक झिकाउन पहल गर्ने वचन दिएका थिए। 'हामीले सन्ट हाल्न ल्याएका थियौं, तर शल्यक्रिया नै भएर छोरीले नयाँ जीवन नै पाइन्,' बालिकाकी आमा प्रमिलाले नागरिकसँग भनिन्।
शर्माले सुरुमा महर्जनका आफन्त सम्पर्कमा आएको र पछि सुवेदी पनि आएपछि यी दुवै दुर्लभ शल्यक्रियाका लागि आफूले चिनेका चिनियाँ प्रोफेसरलाई अनुरोध गरेको बताए। 'उता जान परेको भए दुवै केसमा ६० लाख रुपैयाँभन्दा बढी खर्च लाग्थ्यो,' शर्माले भने, 'सामान्य परिवारले यो तिर्न सक्दैन।' चिकित्सक झिकाउनेलगायत सबै व्यवस्था विभागले गरेपछि दुवै बिरामीले शल्यक्रियामा ४ देखि ५ लाख रुपैयाँ मात्र तिर्नुपर्योव।
सुवेदीमा भएजस्तो 'भेन अफ ग्यालेन एनोरिजम' नामक रोग एक लाखमा एकजनालाई हुन्छ। यस्ता रोगका बालबालिकाको अल्पायुमै मुटु चल्न छाडेर मृत्यु हुन्छ। शल्यक्रियामा समेत ७० प्रतिशत मृत्युको सम्भावना हुन्छ। 'यो रोगको शल्यक्रिया संसारमै तीन/चारवटा न्युरो सेन्टरमा हुन्छ,' डा. शर्माले थपे। चिकित्सकहरुले मस्तिष्क खोलेर रगत बढी सप्लाई गर्ने नशालाई बन्द गरेपछि सुन्निएको टाउको बिस्तारै सामान्य आकारमा आउन थालेको छ।
त्यसैगरी महर्जनको शल्यक्रियाका लागि नाडीबाट १४ सेन्टिमिटर लामो नशा निकालेर घाँटीको नशासँग जोडेर ब्रेनको नशामा जोडिएको थियो। नेपालमा केही महिनाअघि भएको न्युरोसर्जनहरुको सार्कस्तरीय सम्मेलनमा आफूले यस्तो शल्यक्रिया ५५ वटा गरेको प्रस्तुति देखाएका डा. ऊनलाई शल्यक्रियाका लागि बोलाएको शर्माले जानकारी दिए। यस्तो शल्यक्रियालाई अर्को शब्दमा मस्तिष्कको बाइपास शल्यक्रिया भनिन्छ। सुन्निएको नशालाई निकालेपछि बाइपासमार्फत पठाइएको नशाले सिधै मस्तिष्कमा रगत पुर्यानउँछ।
समय देखाउनुका अलबा यो घडीले मान्छेलाई अरु केही कुरा पनि बताउन सक्छ । यो घडीलाई तपाइँ सोध्न सक्नुहुन्छ की कतै आसपासमा कुनै होटल छ की छैन ? भनेर । तपाइँको प्रश्न गम्भीर रुपमा मनन गरेर उक्त घडीले तत्कालै तपाइँलाई आसपासमा होटल रेष्टुरेन्ट भए नभएको जवाफ दिन्छ । भए कुन ठाउँमा छ भन्ने ठेगाना पनि भनिदिन्छ ।
यो घडीको नाम हो मार्सन वाच । यो घडीमा एक एलसिडी डिस्प्ले पनि छ । जसमा तपाइँ एसएमएस पढ्न र सुन्न पनि सक्नुहुन्छ । तस्वीर खिच्न सक्नुहुन्छ ।
यो घडी गोजीमा राखिएको मोबाइलको ब्लुटुथ प्रविधि सँग जोडिएको हुन्छ र मोबाइल सँग साझेदारीमा काम गर्छ । यो घडीले एन्ड्रोइड र आइओएस दुबै प्रकारका मोबाइलमा काम गर्ने बताइएको छ ।
माइक्रो ब्लगिङ साइट ट्विटरका प्रमुख
कार्यकारी डिक कोस्टोलोले ट्विटरलाई विश्वको नम्बर वान सामाजिक संजाल
बनाउने योजनाको खुलासा गर्दै भविष्यमा ट्विटरले फेसबुकलाई पछार्ने दाबी
गरेका छन् ।
संचालनमा आएको ९ वर्षमा फेसबुकले आफ्ना
प्रयोगकर्ताको संख्या १ अर्ब पूराएको थियो । जबकी संचालनमा आएको ७ वर्ष
पुगेको ट्विटरका प्रयोगकर्ता अहिले ५० करोड पुगेका छन् ।
फेसबुकतर्फ लक्षित गर्दै कोस्टोलोले कुनै
अर्को कम्पनीसँग तुलना गर्दै आफुहरुले आफ्नो लक्ष्य निर्धारण नगर्ने भन्दै
तर विश्वव्यापी रुपमा एक अर्ब प्रयोगकर्ता पूराउने अहिलेको मुख्य लक्ष्य
भएको खुलासा गरे ।
अरु ९९.९ प्रतिशत कम्पनीहरुले आफुलाई
जत्रो बनाउन चाहन्छन् त्यत्रो साइजमा ट्विटर पुगिसकेको भन्दै कोस्टोलोले
ट्विटर विश्वका सबै मानिसका लागि मुल्यवान भएको जिकिर गरे ।
सोसल साइटहरुको दुनियामा फेसबुक र ट्विटर
कडा प्रतिद्धन्दी हुन् । फोटो शेयरिङ सेवा इन्स्टाग्रामको विषयलाई लिएर यी
दुइ बीच गएको वर्ष ठूलै विवाद भएको थियो । ट्विटरले किन्ने सहमति भैसकेको
इन्स्टाग्राम दोब्बर रकम दिएर फेसबुकले हत्याए पछि ट्विटर आगो बनेको थियो ।
ट्विटरले पछिल्लो पटक भिडियो सेयरिङ सेवा पनि सुरु गरेको छ ।
उमाकान्त पाण्डे गाउंले
नेपाली दूतावास आबुधाबीले अहिलेको
एमनेस्टी अबधीमा १ सय २० जनालाई “आउट पास” दिएको दुतावासका प्रथम सचिव लोक
बहादुर थापा क्षेत्रीले बताउनु भयो । आफ्नो देश फर्किन संयुक्त अरब
इमिरेट्स (यूएई) को आन्तरिक मामला मन्त्रालयले स्थानिय भाषामा “खल्लीबल्ली”
भनिने अन्य मुलुकका कामदारलाई एम्नेष्टी दिन फेब्रुवरी ३ अर्थात माघ २१
सम्मको अवधि दिएको थियो ।
आबुधावीस्थित नेपाली दूतावासका अनुसार
युएर्इको दुबर्इ, शारजाह, रस-अल-खेमा, उमअलक्वैन, अजमन, फुजैरा लगायतका सात
इमिरेट्समा १० वटा एम्नेष्टी केन्द्र निर्धारित छन् । नियमानुसार पासपोर्ट
वा ट्राभल डकुमेन्ट तथा फिर्ती हवाइ टिकट लिएर एम्नेष्टी केन्द्र जाने जो
कोही व्यक्तिले जरिवाना तिर्नुनपर्ने र एम्नेष्टी पाएर घर फिरेको व्यक्ति
कुनै कठीनाई बिना फेरि युएर्इ फर्कन सक्ने प्रावधान तय गरिएको छ ।
‘दुतावासको आबुधावीमा मात्रै जानकारी,
सूचना पहुँच रहेको तथा यस् बारे नेपाली समाज युएईले मात्र प्रेस बिज्ञप्ती
जारी गर्दै सबैमा सुचना जारी गरे पनि अझैपनि नेपालीलाई यो आममाफी अवसरबारे
थाहा नभएकाले अवसरको उपयोग हुन नसकिरहेको भन्ने गुनासो छ । यस् अघी सन्
२००७ को अन्त्य तिर दिइएको तीन महिने एम्नेष्टी अवसरमा ३५ सय नेपाली घर
फिरेका थिए । युएइमा करीब ३ लाख नेपाली रहेको अनुमानित तथ्यांकमा ५०
हजारभन्दा बढी गैरकानूनीरूपमा काम गर्दै आएका छन् ।
२५ माघ,
जनकपुर । नेपाली कांग्रेसका सभापति सुशील कोइरालाले देशमा अहिले संवैधानिक
सङ्कट चुलिएको भन्दै राष्ट्रपति चुप लागेर बस्न नहुने बताउनुभएको छ ।
परिवर्तनको हरेक मोडमा काँग्रेस अहम्
भूमिका खेलेको भन्दै सभापति कोइरालाले भन्नुभयो-’अबको परिवर्तनका लागि पनि
काँग्रेसले गान्धीको अहिंसात्मक र शान्तिपूर्ण आन्दोलन गर्नेछ ।’
कांग्रेस उपसभापति रामचन्द्र पौडेलले
कांग्रेसको नेतृत्वमा सरकार गठन भए संविधानसभाको निर्वाचन तीन महिनाभित्र
गर्ने दावी गर्नुभयो । ‘राष्ट्रिय सहमतिबिना संविधानसभाको निर्वाचन सम्भव
नहुने भएकाले माओवादीलाई हटाएर नेपाली काँग्रेस सत्तामा जान नै एक मात्र
विकल्प हो,” उपसभापति पौडेलले भन्नुभयो-”लोकतन्त्र सुनिश्चित गर्न नेपाली
जनताले आन्दोलन गर्नु जरुरी छ ।”
उपसभापति पौडेलले कांग्रेस सरकारमा गए
संविधान बनाइछाड्छ भन्ने डरले एमाओवादी कांग्रेसको नेतृत्व स्वीकार गर्न
नचाहेको बताउनुभयो । रासस
युवाहरू किन युवतीको छातीतर्फ आकषिर्त हुन्छन् ? यस्ता प्रश्न सबै युवतीको मनमा रहन्छ। यसको उत्तर पुरुषसँग पनि छैन। आखिर किन पुरुषहरू युवतीको छातीप्रति आकषिर्त हुन्छन् ? यस विषयमा गरिएको एक अनुसन्धान पछि भने थुप्रै तथ्य सार्वजनिक भएका छन्। साधारणतया जब पुरुषले युवतीसँग गफ गर्न थाल्छ उसको नजर युवतीको आँखामा पर्नुको सट्टा पहिले युवतीको छातीमा पुग्छ। त्यसपछि घाँटीमा नजर जान्छ। त्यसपछि मात्र आँखामा। यस्तो खालको शरीरको भाषालाई युवतीले तुरुन्त बुझछिन् पनि तर यस्तो अवस्थामा रहने पुरुषको मानसिकता गलत भने हुँदैन। अध्ययनअनुसार यो पुरुषहरूको स्वभाविक आचरण हो ।
अध्ययनअनुसार यदि युवतीको स्तन धेरै सानो वा ठूलो भए पुरुषले त्यस्ता युवतीको छातीमा धेरैबेर नजर लगाउँदैनन्। सेकेन्डभन्दा पनि कम समयमा पुरुषको नजर स्तनबाट हट्छ। कुरा गरिरहेको अवस्थामा पुरुषको नजर त्यतिबेला युवतीको स्तनमा धेरै जान्छ जुन युवतीको स्तन सेक्सी र मध्यम आकारको हुन्छ। कपडाबाहिर हल्का स्तन देखिएको छ भने पुरुषको नजर धेरै समय टिक्छ। उनीहरूको मस्तिष्कले बाध्यताबस छाती हेर्न उक्सइरहने अध्ययनले बताउँछ। अध्ययनअनुसार यदि युवती टाढा उभिरहेकी छिन् वा पुरुषतर्फ हेरिरहेकी छैनन भने पनि ९५ प्रतिशतभन्दा बढी पुरुषको नजर सबैभन्दा पहिले युवतीको छातीमै परिरहेको हुन्छ। यौन सम्पर्कका बेला पनि स्तनको महत्वपूर्ण भूमिका हुन्छ। यौनको चरम बिन्दुमा पुग्न पनि स्तनले धेरै मद्दत पुर्याउँछ। अध्ययनअनुसार ६९ प्रतिशत युवती आफ्नो स्तनलाई आकर्षक बनाउन लागि परेका हुन्छन्।
अध्ययनअनुसार यदि युवतीको स्तन धेरै सानो वा ठूलो भए पुरुषले त्यस्ता युवतीको छातीमा धेरैबेर नजर लगाउँदैनन्। सेकेन्डभन्दा पनि कम समयमा पुरुषको नजर स्तनबाट हट्छ। कुरा गरिरहेको अवस्थामा पुरुषको नजर त्यतिबेला युवतीको स्तनमा धेरै जान्छ जुन युवतीको स्तन सेक्सी र मध्यम आकारको हुन्छ। कपडाबाहिर हल्का स्तन देखिएको छ भने पुरुषको नजर धेरै समय टिक्छ। उनीहरूको मस्तिष्कले बाध्यताबस छाती हेर्न उक्सइरहने अध्ययनले बताउँछ। अध्ययनअनुसार यदि युवती टाढा उभिरहेकी छिन् वा पुरुषतर्फ हेरिरहेकी छैनन भने पनि ९५ प्रतिशतभन्दा बढी पुरुषको नजर सबैभन्दा पहिले युवतीको छातीमै परिरहेको हुन्छ। यौन सम्पर्कका बेला पनि स्तनको महत्वपूर्ण भूमिका हुन्छ। यौनको चरम बिन्दुमा पुग्न पनि स्तनले धेरै मद्दत पुर्याउँछ। अध्ययनअनुसार ६९ प्रतिशत युवती आफ्नो स्तनलाई आकर्षक बनाउन लागि परेका हुन्छन्।
आफ्नो लोग्ने वा स्वास्नीलाई छलेर परस्त्री वा परपुरुषसँग लहसिनेहरुको संख्या बढ्दा डिभोर्सको दर घटेको देखिएको छ । यो तथ्य हाम्रो देशको भने होइन ।
बेलायतमा पछिल्लो समयमा दम्पतीहरुमा एकले अर्कोको आँखा छलेर अरु कुनै व्यक्तिसँग अवैध सम्बन्ध गाँस्ने चलन बढ्दै गएपनि सम्बन्ध विच्छेदका घटनामा भने कमी आएको देखिएको छ । सरकारी तथ्यांकले पछिल्लो ३० वर्षमा धोकाधडकिा कारण हुने डिभोर्सको संख्या आधा जसोले घटेको छ । तर विवाहित महिला पुरुषलाई परस्त्री वा परपुरुषसँग डेटिङको मौका जुराइदिने एक वेबसाइटका अनुसार पछिल्लो समय परपुरुष तथा परस्त्रीसँग सम्बन्ध गाँस्न इच्छुक विवाहित महिला पुरुषको संख्या निकै बढेको छ ।
उक्त डेटिङ वेबसाइट मार्फत यस्तो अवैध रोमान्सका लागि जोडी भेटाउनेको संख्या निकै बढिरहेको छ । एस्ले मेडिसन डट कमका संस्थापक नोएल बिडरम्यानका अनुसार धोकाधडीका यस्तो चलन बढ्दै गएपनि दाम्पत्य जिवन टुंगिने घटना भने कम हुँदै गएका छन् ।
यस्तो उल्टो हुनुको कारण खोतल्दै नोएल भन्छन् यस्ता अवैध सम्बन्ध स्थापित गर्ने बाटो निकै सजिलो र गोप्य बन्दै गएको र त्यसको बारेमा पार्टनरले सुइँको सम्म नपाउने गरेकाले पार्टनरले धोकाधडीको गन्ध नै पाउन सक्दैन । यस्तो हुँदा लोग्ने स्वास्नी मध्ये कुनै एकजना अरु नै सँग रोमान्समा भुलिरहेको भएपनि अर्कोलाई पत्तो हुँदैन ।
कतिपय अवस्थामा दुबैजना अरु कुनै दुइ जनासँग मस्ती गरिरहेका हुन्छन् एक अर्काको आँखा छलेर । तर एक अर्काको त्यस्तो मस्ती दुबैजनालाई थाहा हुँदैन । दुबै जनाले एक अर्कालाई पंगु बनाएको मनमनै ठान्दै बस्छन् । कुनैदिन कसैगरी त्यस्तो सम्बन्धको खुलासा भयो भने दुबै जना नै मुछिएका हुनाले एक जनाको हात माथि पर्ने कुरा भएन । अनि तैँ चुप मै चुप ।
बेलायतको यो ट्रेन्ड हाम्रोमा ठ्याक्कै मेल नखान सक्छ । वास्तवमा धोकाधडी यसरी बढ्दै जाँदा पनि दाम्पत्य जिवनमा खटपटको दर घट्नु हाम्रो लागि उल्टो कुरा जस्तो लाग्दछ । तर प्रविधिको विकाशले सम्बन्धहरुमा ल्याएको फरकपनाका कारण पश्चिमा समाजमा यो कुरा सामान्य बनिसकेको छ ।
बेलायतमा पछिल्लो समयमा दम्पतीहरुमा एकले अर्कोको आँखा छलेर अरु कुनै व्यक्तिसँग अवैध सम्बन्ध गाँस्ने चलन बढ्दै गएपनि सम्बन्ध विच्छेदका घटनामा भने कमी आएको देखिएको छ । सरकारी तथ्यांकले पछिल्लो ३० वर्षमा धोकाधडकिा कारण हुने डिभोर्सको संख्या आधा जसोले घटेको छ । तर विवाहित महिला पुरुषलाई परस्त्री वा परपुरुषसँग डेटिङको मौका जुराइदिने एक वेबसाइटका अनुसार पछिल्लो समय परपुरुष तथा परस्त्रीसँग सम्बन्ध गाँस्न इच्छुक विवाहित महिला पुरुषको संख्या निकै बढेको छ ।
उक्त डेटिङ वेबसाइट मार्फत यस्तो अवैध रोमान्सका लागि जोडी भेटाउनेको संख्या निकै बढिरहेको छ । एस्ले मेडिसन डट कमका संस्थापक नोएल बिडरम्यानका अनुसार धोकाधडीका यस्तो चलन बढ्दै गएपनि दाम्पत्य जिवन टुंगिने घटना भने कम हुँदै गएका छन् ।
यस्तो उल्टो हुनुको कारण खोतल्दै नोएल भन्छन् यस्ता अवैध सम्बन्ध स्थापित गर्ने बाटो निकै सजिलो र गोप्य बन्दै गएको र त्यसको बारेमा पार्टनरले सुइँको सम्म नपाउने गरेकाले पार्टनरले धोकाधडीको गन्ध नै पाउन सक्दैन । यस्तो हुँदा लोग्ने स्वास्नी मध्ये कुनै एकजना अरु नै सँग रोमान्समा भुलिरहेको भएपनि अर्कोलाई पत्तो हुँदैन ।
कतिपय अवस्थामा दुबैजना अरु कुनै दुइ जनासँग मस्ती गरिरहेका हुन्छन् एक अर्काको आँखा छलेर । तर एक अर्काको त्यस्तो मस्ती दुबैजनालाई थाहा हुँदैन । दुबै जनाले एक अर्कालाई पंगु बनाएको मनमनै ठान्दै बस्छन् । कुनैदिन कसैगरी त्यस्तो सम्बन्धको खुलासा भयो भने दुबै जना नै मुछिएका हुनाले एक जनाको हात माथि पर्ने कुरा भएन । अनि तैँ चुप मै चुप ।
बेलायतको यो ट्रेन्ड हाम्रोमा ठ्याक्कै मेल नखान सक्छ । वास्तवमा धोकाधडी यसरी बढ्दै जाँदा पनि दाम्पत्य जिवनमा खटपटको दर घट्नु हाम्रो लागि उल्टो कुरा जस्तो लाग्दछ । तर प्रविधिको विकाशले सम्बन्धहरुमा ल्याएको फरकपनाका कारण पश्चिमा समाजमा यो कुरा सामान्य बनिसकेको छ ।
मलाई यौन उत्तेजना हुँदैन, किन होला ?
५०६३०
तपाईंमा यौन उत्तेजना किन नभएको होला ?
तपाईंको अति नै छोटो सन्देशका भरमा किन यौन उत्तेजना नभएको होला, यकिनका साथ भन्न सकिने स्थिति छैन। तपाईंले आफ्नो उमेर, पहिले यौन उत्तेजना हुने भए पनि अहिले नहुने हो कि, विवाह भएको छ कि छैन, तपाईंको यौन क्रियाकलापमा एकनासेपन भएर दिक्क हुने स्थिति छ कि जस्ता अनेक कुराका बारेमा केही कुरा लेख्नुभएको छैन, तर पनि महिलामा किन यौन उत्तेजना हुँदैन भन्ने कुरामा म आफूलाई केन्दि्रत गर्छु। यौन चाहना स्वाभाविक रूपमा हुने भए पनि सबै व्यक्तिमा यो एकै स्तरको हुँदैन। कसैमा यो बढी हुन्छ भने कसैमा कम। त्यसै गरी एउटै व्यक्तिमा पनि कहिले बढी त कहिले कम हुनसक्छ। यौन उत्तेजना नै सुरु नहुनु वा यौन सन्तुष्टि प्राप्त गर्न बाधा पार्ने कुनै पनि कुराका शारीरिक, मानसिक वा दुवै कारण हुन सक्छन्। विशेष गरेर महिलाको सन्दर्भमा भन्ने हो भने पाठेघर वा वरिपरी संक्रमण भएर यौनसम्पर्क नै पीडापूर्ण हुने भएकाले महिलाले यौनसम्पर्क गर्ने कुरामा रुचि कम हुँदै जाने नै भयो। केही दीर्घरोगको पनि यस्तो प्रभाव पर्न सक्छ। तपाईंले पत्रमा त्यस्तो कुनै कुरा उल्लेख गर्नुभएको छैन। अर्कातिर यौन क्रियाकलापमा संलग्न हुन नसक्नुका मानसिक कारण हुन सक्छन्। यौनप्रतिको गलत मानसिकता त्यसको एउटा प्रमुख कारण हुनसक्छ। यौन क्रियाकलाप नै खराब हो भन्ने प्रभाव कसैलाई परेको छ भने ऊ सहजै यौनक्रियाकलापमा संलग्न हुन सक्दैन। यौनसम्बन्धी मूल्य-मान्यताको विकास हुँदा यदि मनमा गहिरो प्रभाव परेको छ भने यसलाई परिवर्तन गर्न सकिन्न, तर तपाईंले यस्ता कुरा पनि भएको संकेत दिनुभएको छैन। कतिपय स्थितिमा आफैंभित्र मानसिक विरोधाभास भए यस्तो परिस्थिति आउन सक्छ। त्यसबाहेक दैनिक जीवनमा आइपर्ने तनावहरू जस्तै चिन्ता, निराशा, थकान, अन्तरव्यक्ति सम्बन्धको चिसोपन तथा जोडीबीचको तनाव आदि यसका कारण हुन सक्छन्। तपाईंलाई नै यस विषयमा सबैभन्दा बढी थाहा हुने भएकाले त्यसैअनुसार समाधानको बाटो खोज्नुपर्ने हुन्छ। अन्य कुनै रोगको उपचारका क्रममा कुनै औषधी प्रयोग गरिएको छ भने त्यसको यौन क्रियाकलापमा प्रभाव हुने खालको छ वा छैन पनि विचार गर्न नबिर्सनुहोला। कुनै व्यक्ति भयका कारणले यौनसम्पर्कमा संलग्न हुँदैन भने त्यसलाई Sexual Aversion भनिन्छ भने इच्छा नै नभै यौनसम्पर्क नराख्नुलाई Inhibited Sexual Desire भनिन्छ। यो अवस्थामा यौन क्रियाकलापमा संलग्नता पनि कम हुन्छ भने यौन क्रियाकलामा संलग्न हुने इच्छा पनि कम हुन्छ। यसरी इच्छा नै कम हुँदा यौनसपना (स्वप्नदोष), यौन परिकल्पना, यौन उत्तेजक कुराप्रति ध्यान वा आकर्षण, यौन क्रियाकलापप्रतिको चाहनाको सचेतनता, आकर्षण, सम्भावित यौन साथी देख्नु, यौन क्रियाकलाप गर्न नपाएकोमा हतास हुने जस्ता कुरा पनि हुँदैनन् वा कम हुन्छन्। यो अवस्थामा रुचि नै कम हुने भएकाले यौन क्रियाकलापको सुरुवात पनि नगर्ने हुन्छन् भने अर्काले सुरु गर्दा पनि त्यो कुरालाई सजिलै स्वीकार गर्दैनन्। यी सबै भए पनि शारीरिक रूपमा यौनसम्पर्क राख्न सक्षम हुन्छन्। तपाईंले यी विषयमा केही जानकारी दिनुभएको भए समाधान सजिलो हुने थियो।
तपाईंको अति नै छोटो सन्देशका भरमा किन यौन उत्तेजना नभएको होला, यकिनका साथ भन्न सकिने स्थिति छैन। तपाईंले आफ्नो उमेर, पहिले यौन उत्तेजना हुने भए पनि अहिले नहुने हो कि, विवाह भएको छ कि छैन, तपाईंको यौन क्रियाकलापमा एकनासेपन भएर दिक्क हुने स्थिति छ कि जस्ता अनेक कुराका बारेमा केही कुरा लेख्नुभएको छैन, तर पनि महिलामा किन यौन उत्तेजना हुँदैन भन्ने कुरामा म आफूलाई केन्दि्रत गर्छु। यौन चाहना स्वाभाविक रूपमा हुने भए पनि सबै व्यक्तिमा यो एकै स्तरको हुँदैन। कसैमा यो बढी हुन्छ भने कसैमा कम। त्यसै गरी एउटै व्यक्तिमा पनि कहिले बढी त कहिले कम हुनसक्छ। यौन उत्तेजना नै सुरु नहुनु वा यौन सन्तुष्टि प्राप्त गर्न बाधा पार्ने कुनै पनि कुराका शारीरिक, मानसिक वा दुवै कारण हुन सक्छन्। विशेष गरेर महिलाको सन्दर्भमा भन्ने हो भने पाठेघर वा वरिपरी संक्रमण भएर यौनसम्पर्क नै पीडापूर्ण हुने भएकाले महिलाले यौनसम्पर्क गर्ने कुरामा रुचि कम हुँदै जाने नै भयो। केही दीर्घरोगको पनि यस्तो प्रभाव पर्न सक्छ। तपाईंले पत्रमा त्यस्तो कुनै कुरा उल्लेख गर्नुभएको छैन। अर्कातिर यौन क्रियाकलापमा संलग्न हुन नसक्नुका मानसिक कारण हुन सक्छन्। यौनप्रतिको गलत मानसिकता त्यसको एउटा प्रमुख कारण हुनसक्छ। यौन क्रियाकलाप नै खराब हो भन्ने प्रभाव कसैलाई परेको छ भने ऊ सहजै यौनक्रियाकलापमा संलग्न हुन सक्दैन। यौनसम्बन्धी मूल्य-मान्यताको विकास हुँदा यदि मनमा गहिरो प्रभाव परेको छ भने यसलाई परिवर्तन गर्न सकिन्न, तर तपाईंले यस्ता कुरा पनि भएको संकेत दिनुभएको छैन। कतिपय स्थितिमा आफैंभित्र मानसिक विरोधाभास भए यस्तो परिस्थिति आउन सक्छ। त्यसबाहेक दैनिक जीवनमा आइपर्ने तनावहरू जस्तै चिन्ता, निराशा, थकान, अन्तरव्यक्ति सम्बन्धको चिसोपन तथा जोडीबीचको तनाव आदि यसका कारण हुन सक्छन्। तपाईंलाई नै यस विषयमा सबैभन्दा बढी थाहा हुने भएकाले त्यसैअनुसार समाधानको बाटो खोज्नुपर्ने हुन्छ। अन्य कुनै रोगको उपचारका क्रममा कुनै औषधी प्रयोग गरिएको छ भने त्यसको यौन क्रियाकलापमा प्रभाव हुने खालको छ वा छैन पनि विचार गर्न नबिर्सनुहोला। कुनै व्यक्ति भयका कारणले यौनसम्पर्कमा संलग्न हुँदैन भने त्यसलाई Sexual Aversion भनिन्छ भने इच्छा नै नभै यौनसम्पर्क नराख्नुलाई Inhibited Sexual Desire भनिन्छ। यो अवस्थामा यौन क्रियाकलापमा संलग्नता पनि कम हुन्छ भने यौन क्रियाकलामा संलग्न हुने इच्छा पनि कम हुन्छ। यसरी इच्छा नै कम हुँदा यौनसपना (स्वप्नदोष), यौन परिकल्पना, यौन उत्तेजक कुराप्रति ध्यान वा आकर्षण, यौन क्रियाकलापप्रतिको चाहनाको सचेतनता, आकर्षण, सम्भावित यौन साथी देख्नु, यौन क्रियाकलाप गर्न नपाएकोमा हतास हुने जस्ता कुरा पनि हुँदैनन् वा कम हुन्छन्। यो अवस्थामा रुचि नै कम हुने भएकाले यौन क्रियाकलापको सुरुवात पनि नगर्ने हुन्छन् भने अर्काले सुरु गर्दा पनि त्यो कुरालाई सजिलै स्वीकार गर्दैनन्। यी सबै भए पनि शारीरिक रूपमा यौनसम्पर्क राख्न सक्षम हुन्छन्। तपाईंले यी विषयमा केही जानकारी दिनुभएको भए समाधान सजिलो हुने थियो।
रेडबुल, म्याट्रिक्स जस्ता अनेक नामका
इनर्जी ड्रिंक्स बजारमा छन् । शक्तिबर्धक पेय भनिने यी स्वादिष्ट पेय
पछिल्लो समयमा युवाहरुमाझ निकै लोकप्रिय पनि बनिरहेका छन् । पेडियाट्रिक्स
नामक जर्नलमा छापिएको एक अध्ययनले समेत सन् २००३ मा १६ प्रतिशत
किशोरकिशोरीले नियमित रुपमा इनर्जी ड्रिंक्स पिउने गरेकोमा यो संख्या सन्
२००८ सम्म आइपुग्दा ३५ प्रतिशतले बढेको देखाएको थियो । त्यस यता
इनर्जी ड्रिंक्स पिउनेको संख्यामा अझै नाटकीय वृद्धि भएको दाबी विज्ञहरुको छ
।
आखिर इनर्जी ड्रिंक्समा के त्यस्ता
हानिकारक रसायनहरु हुन्छन् ? जसले मानव स्वास्थ्यलाई हानी गर्छन् ?
शोधकर्ताहरुले इनर्जी ड्रिंक्समा हुने यस्ता हानिकारक तत्वहरुको सूचि तयार
पारेका छन्, त्यसमा:
क्याफिन: यो इनर्जी
ड्रिंक्समा हुने सबैभन्दा प्राथमिक रसायन हो । यो तत्वको मात्रा इनर्जी
ड्रिंक्सको प्रकार हेरी फरक फरक पाइन्छ । तरपनि सबैखाले इनर्जी ड्रिंक्समा
यसको मात्रा मानव सरीरका लागि हानिकारक तहमै भएको पाइन्छ । क्याफिन नामक
रसायन सरीरमा बढि हुँदा त्यसले ब्लड प्रेसर बढाउने, गर्भवती महिलामा समय
भन्दा छिटो बच्चा जन्मिने तथा कहिलेकाहीँ व्यक्तिको तत्कालै मृत्यु हुन
जस्ता समस्या निम्ताउँछ ।
गुआरना: गुआरनिन नामक
रसायन पाइने यो एक दक्षिण अमेरिकी वनस्पती हो । गुआरनिन पनि क्याफिन
रसायनको एक प्रकार नै हो । एक ग्राम गुआरना वनस्पतीमा ४० मिलिग्राम क्याफिन
पाइन्छ । इनर्जी ड्रिंक्समा यो वनस्पतीमा पाइने गुआरनिन रसायन समेत
मिसाइएको हुन्छ । यसो हुँदा इनर्जी डिं«क्समा क्याफिनको मात्रा अझै बढ्न गई
झनै हानिकारक हुन्छ ।
चिनी: इनर्जी ड्रिंक्समा
चिनीको मात्रा निकै उच्च हुन्छ । प्रत्येक ८ औँश इनर्जी ड्रिंक्समा २१
देखि ३४ ग्रामसम्म चिनी पाइन्छ । यसमा पाइने चिनी ग्लुकोज, सुक्रोज तथा
फ्रुक्टोज लगायतका रुपमा पाइन्छ । तिनवटा इनर्जी ड्रिंक्सका क्यान पिउनेले
१८० मिलिग्राम चिनी खाएको हुन्छ जुन मान्छेको दैनिक सन्तुलित मात्रा भन्दा ६
गुणा बढि हो । त्यसैले इनर्जी ड्रिंक्समा चिनीको मात्रा उच्च हुने भएकाले
यसको सेवनले मोटोपनाको समस्या, दाँतको समस्या तथा चिनीजन्य अन्य समस्याहरु
समेत देखा पर्छन् ।
टाउरिन: इनर्जी
ड्रिंक्समा पाइने अर्को रसायन हो टाउरिन । यो निकै महत्वपूर्ण एमिनो एसिड
हो जसले मस्तिष्कको विकाश तथा सरीरमा लवण र पानीको सन्तुलनमा सहयोग पूराउँछ
। यसले व्यक्तिको खेलकुद क्षमता पनि बढाउँछ । तर इनर्जी ड्रिंक्समा यो
तत्वको मात्रा आवश्यकता भन्दा बढि हुन्छ । यो तत्व आवश्यकता भन्दा बढि
हुँदा खास के असर पर्छ भन्ने कुरा अहिलेसम्म पत्ता नलागेको भएपनि सरीरमा
आवश्यकता भन्दा बढि प्रोटिनजन्य पदार्थ थुप्रिँदा त्यसले अवश्यपनि हानी
पूराउँछ नै ।
गिन्सेंग: यो तत्वले
सरीरमा व्यक्तिको खेलकुद क्षमता बढाउने, रोग प्रतिरोधी क्षमताको विकाशमा
सहयोग पूराउने तथा व्यक्तिको मानसिक स्वास्थ्यमा पनि सहयोग गर्ने बताइन्छ ।
तरपनि यसको वैज्ञानिक पुष्टि विश्वसनीय रुपमा हुन सकेको छैन । उल्टै यो
तत्वका विभिन्न खाले नकारात्मक असर पनि छन् । यसको मात्रा बढि भयो भने
टाउको दुख्ने, उच्च तनाव तथा अनिद्रा जस्ता असरहरु देखिन्छन् । इनर्जी
ड्रिंक्समा पाइने यो तत्व सर्जरी गराइरहेका वा केही निश्चित औषधिको सेवन
गरिरहेका व्यक्तिहरुको लागि निकै हानिकारक मानिएको छ ।
भिटामिन बी लगायतका अन्य तत्व
भिटामिन बी सरीरका लागि निकै फाइदाजनक तथा
अनिवार्य भिटामिन हो । यसले मानिसलाई मुटुसम्बन्धि रोग तथा क्यान्सर
लगायतबाट बचाउन सहयोग गर्छ । तर इनर्जी डिं«क्सहरुमा भिटामिन बी को मात्रा
निकै कम मात्रामा वा नाम मात्रैको हुन्छ । त्यसैले इनर्जी ड्रिंक्सहरुले
आफुमा भिटामिन बी पाइने भन्दै गर्ने प्रचार निरर्थक रहेको र इनर्जी
डिं«क्सहरुमा पाइने निकै न्यून मात्राको भिटामिन बीले सरीरमा कुनै प्रभाव
पार्न अपर्याप्त हुने विज्ञहरु बताउँछन् ।
इनर्जी ड्रिंक्सहरुमा अरु विभिन्न नामका
रसायन पनि हुन्छन् जसको कुनै फाइदा थाहा छैन र सम्भावित जोखिमको बारेमा पनि
अध्ययन भएको छैन । विज्ञहरुका अनुसार कार्निटिन, योहिम्ब तथा बिटर अरेन्ज
जस्ता तत्वहरुले मानव स्वास्थ्यमा पार्ने असरको बारेमा अनुसन्धान आवश्यक छ ।
इनर्जी ड्रिंक्सको नियमित सेवनले मानव
स्वास्थ्यमा सकारात्मक भन्दा नकारात्मक असर बढि पूराउने निष्कर्ष
विज्ञहरुले निकालेपनि यसमा अझै वैज्ञानिक र गहन शोध आवश्यक रहेको बताउँछन् ।
त्यसैले आफ्ना किशोरकिशोरी सन्तानको इनर्जी ड्रिंक्स बढि पिउने बानी
नियन्त्रण गर्न अभिभावक चनाखो हुनुपर्ने सुझाव उनीहरुको छ ।
इनर्जी ड्रिंक्स प्रचार गरिएजस्तो शक्तिबर्धक पेय होइनन्, उल्टै यिनीहरुमा
दीर्घकालमा सरीरको शक्ति वा स्वास्थ्य क्षय गर्छन् । विज्ञहरुका अनुसार
इनर्जी ड्रिंक्समा रक्सी मिसाएर खानु अझै हानिकारक हो ।
हेटौंडा
महाधिवेशनबाट राजनीतिक सहमतिको फर्मूला बनाउने बचन दिनुभएका एमाओवादी
अध्यक्ष प्रचण्डले बहालवाला प्रधानन्यायाधीशको नेतृत्वमा सरकार बनाई
चुनावमा जानुपर्ने प्रस्ताव गर्नुभएको छ ।
प्रचण्डको प्रस्ताव कार्यान्वयन हुने हो
भने प्रधानन्यायाधीश खीलराज रेग्मी अबको प्रधानमन्त्री बन्नुहुने छ ।
राजनीतिक दलहरुवीच सहमति हुन नसकिरहेका बेला प्रचण्डले राख्नुभएको यो
प्रस्ताव कति सम्भव छ र कति जायज ?
संविधानसभाको म्याद नथप्ने निर्णय गरेर
मुलुकलाई संविधानसभाविहीन बनाउने कार्यमा प्रधानन्यायाधीशको निर्णायक
भूमिका रहेको थियो । अब उहाँलाई प्रधानमन्त्री बनाउँदा राष्ट्रले निकास
पाउला या नपाउला ?
हजुर, माइक टाइसने लिंग परिवर्तन गरे ।
पढ्दा तपाईलाई अचम्म लागेन ? अमेरिकाका पूर्व हेभिवेट च्याम्पियन माइक
टाइसनले लिंग परिवर्तन गरेको खवर यतिबेला अफि्रकाभर चर्चाको बिषय बनेको छ ।
बेलायतको एक वेबसाइटले मजाक उडाउन बनाएको
एक समाचारको शिकार यतिबेला अफ्रिकाका धेरै मिडिया भएका छन् । जसरी केही
साता पहिले द अनियन नामक वेबसाइटले यस्तै मजाक उडाउन उत्तर कोरियाली नेता
किमलाई ‘ बर्षको सेक्सी पुरुष’ घोषणा गरेको समाचार चिनियाँ सरकारी
पत्रिकाले साँच्चै ठानेर प्रकाशन गरेको थियो ।
न्यूजविकिष्ट नामक वेबसाइटले मजाकस्वरुप
टाइसनले लिंग परिवर्तन गरेको खवर छापेको थियो । तर अफि्रकाका धेरै अनलाइन र
दैनिक पत्रिकाहरुले नै त्यसलाई सत्य मानेर धमाधम लिंग परिवर्तनको खवर छापे
। आइतवार जिम्बाबे स्टाण्डर्डले लिंग परिवर्तनको खवर छाप्यो, मंगलवार
स्पाईघाना वेबसाइटमा आयो ।
जिम्बाबे स्टाण्डर्डमा छापिएको खवरअनुसार
टाइसनलाई महिनावारीको पहिलो अनुभव ठूलो सपना थियो । त्यसैले उनले लिंग
परिवर्तनसँगै आफ्नो नाम पनि परिवर्तन गरेर ‘मिसेल’ राखे । टाइसनले आफ्नो
बक्सिङ करिअरमा समेत महिनावारीको सपना बिर्सन नसकेको बताएका थिए ।
यो खवर छापिएपछि फेसबुकमा हजारौंको लाइक आयो, अनि सवैले धडाधड साभार गर्न थाले ।
ठिक यही तरिकाले केही साताअघि चिनियाँ
सरकारी पत्रिका पनि झुक्किएको थियो । द अनियनले ब्यंग्य गर्दै उत्तर
कोरियाली शासक किम जोङलाई बर्षको सेक्सी पुरुष घोषणा गरेको थियो । चिनियाँ
कम्युनिष्ट पार्टीको आधिकारिक पत्रिकाको वेबसाइटले त्यसलाई साँच्चै ठान्दै
लामै लेख प्रकाशित गरेको थियो । केही दिन अघि अष्ट्रेलियाली प्रधानमन्त्री
जुलिया गिलार्डले संसार ध्वस्त हुने भन्दै दिएको ब्यंग्य भिडियो सन्देशलाई
पनि धेरै संचारमाध्यमले सत्य ठान्दै प्रकाशन गरेका थिए ।
चीनमा लागू औषध प्रयोगकर्ताहरुको सख्या
ठूलो छ । मानिसहरुलाई लागू औषधको लतबाट मुक्त गराउन डाक्टरहरुले ड्रग्स
सेवनपछि खुशी महसुस हुने दिमागको उक्त भागलाई सर्जरी गरेर नष्ट गर्दैछन ।
दिमागको उक्त भाग नष्ट गर्दा व्यक्तिको
प्राकृतिक बस्तुहरुप्रतिको रुची, भावना र खुसी महसुस गर्ने क्षमता पनि
प्रभावित हुन सक्छ । अमेरिका र बेलायतमा उपचारै हुन नसक्ने डिप्रेसनबाट
पीडित केहीको उपचारमा यो बिधिको प्रयोग गरिन्छ ।
बिरोध
तर, यो बिधिको प्रयोग गर्न नहुने
विज्ञहरुको मत पनि चर्को छ । यो विधिबाट उपचार गरिएको ६० रोगीमध्ये
अधिकांशमा दीर्घकालिन प्रभाव देखियो । उनीहरुको स्मरण शक्तिमा समस्या आएको छ
। ५ वर्षभन्दा कम समयमा नै ५३ प्रतिशत फेरि नशामा लतमा फेसे ।
चिनियाँ अध्ययनका अनुसार २१ प्रतिशत रोगीमा कमजोर स्मरण शक्ति देखियो भने १८ प्रतिशत रोगीमा प्रेरणाको कमी भएको पाइयो ।






