मुम्बई, फागुन ५ (एजेन्सी) - मोडलिङबाट फिल्मी क्षेत्रमा होमिएकी पुन पाण्डेलाई अरुको ध्यान आफूतिर पार्ने खुवी गज्जवकै छ। सामाजिक सञ्जाल ट्विटरतिर अनेकखाले प्रस्ताव लिएर आउने पुनमले अहिले फिल्म प्रवर्द्धन गर्न त्यस्तै रचनात्मक ट्विट पेश गरेकी छिन्। भ्यालेन्टानको रंगिँदो मौशममा उनले यस्तै ट्विट गरिन्।
पुनमले आफ्नो विकिनी खोल्ने प्रस्ताव ट्विटरबाट अघि सारेकी छिन्। उनको डेब्यू फिल्म नशाबारे सबैभन्दा राम्रो ट्विट गर्नेसामु उनले अफ्नो विकिनी नै खोल्ने प्रस्ताव सारेकी छिन्। पुनम पाण्डेको ट्विटरमा ३७ लाखभन्दा धेरै फलोअर छन्।
त्यसो त पुनम पाण्डेको विकिनी तस्बिर धेरैले देखेकै हो। अब यी ३७ लाख फलोअर मध्ये कसले उनलाई विकिनीबिहीन हेर्ला त?

नेपालमा ब्लग, विन्डोज र ट्विटर चलाउने बढे

पृथ्वीको ध्रुविय क्षेत्रको हिउँमा पाइने पेन्गुइन चरालाई प्रेमको चरा अर्थात् लभ वर्ड पनि भनिन्छ । वास्तवमा यो चरा प्रेम चरी मात्र होइन निकै त्यागी अभिभावकत्व भएको चरा पनि हो ।
बीबीसीका वृत्तचित्र निर्माताहरुले हालै तयार पारेको एक वृत्तचित्रले पेन्गुइन चराको प्रेम,घरजम तथा सन्तानलाई गर्ने माया र स्याहारलाई निकै प्रष्ट रुपमा देखाएको छ । एन्टार्कटिकाको माइनस ४० डिग्री सेल्सियसमा विभिन्न १७ वटा क्यामराले ३ सय दिनसम्म लगातार दृश्यहरु कैद गरी उनीहरुले एक हजार घण्टाको फुटेज तयार पारे ।

यौनेच्छाका साथै सुखदुख साट्ने र मिलिजुली सन्तान हुर्काउने यो चराको बानीव्यहोरा मान्छेको जस्तै रहेको टिप्पणी वृत्रचित्र निर्माता जोन डाउनरले गरेका छन् । हेरौँ पेन्गुइको प्रेम र घरजमका दृश्य

स्विडेनमा एउटा यस्तो होटेल छ जुन विश्वको सबैभन्दा चिसो होटेल हो । उत्तरी स्विडेनको जुक्कासजार्भीमा अवस्थित यो होटेलमा रिसेप्सन देखि लिएर ओछ्यान समेत बरफले बनाइएको छ ।
५९ हजार २ सय वर्ग फिट क्षेत्रफलमा फैलिएको यो होटल २ हजार टन बरफबाट बनाइएको छ । साथै थप ३ हजार टन बरफ र हिउँकेा मिश्रण पनि यो होटेल बनाउनका लागि प्रयोग गरिएको छ ता की पग्लेर नभत्कियोस् ।

विश्वभरीका कलाकारहरु हरेक हिउँदमा यो होटेलमा आउँछन् र आ आफ्ना कलाकारिता प्रदर्शन गर्दै यो होटेलमा एक न एक संरचना थप गर्छन् ।
यो होटेलमा आउने पाहुना बरफको ओछ्यानमा मृगको छालाको ओछ्यानमा सुत्न पाउँछन् र चिसोबाट बच्न पाहुनालाई विशेष प्रकारका कपडा दिइन्छ ।
नजिकै एक परम्परागत बासस्थल पनि तयार गरिएको छ जहाँ एक रात हिउँमा सुतेका पाहुनाहरुलाई राखिन्छ ।

मलाई अझै याद छ त्यो दिन । नाटक सिक्न भनेर सौगात (मल्ल) पुरानो बानेश्वरस्थित एम आर्टमा आएको थियो । गहुँगोरो वर्णको, सोझो अनुहारको उसलाई मैले पहिलो पटक त्यहीं देखेकी हुँ । उसलाई देख्नेबित्तिकै कताकता डर र नर्भसनेस महसुस भएको थियो । केटाहरूसँग स्कुले जीवनमा जहिले पनि झगडा गर्ने बानी भएकी ममा सौगातलाई देखेर खै किन मित्रताको भावना पलायो, अहिलेसम्म बुझ्न सकेकी छैन । 
२०५६ सालको कुरा हो । बालकृष्ण समको 'सोरठी' नाटकमा सौगात र मैले पहिलो पटक स्टेज सेयर गर्ने अवसर पायौं । हेर्दा पत्यार नलाग्ने मान्छेको अभिनय देखेपछि म उसबाट अझ प्रभावित भएँ । अभिनयप्रतिको उसको क्षमता त्यस बेलादेखि नै अद्‍भुत थियो । तीन महिनादेखि नाटकको अभ्यासमा लागेकी मैले बेस्ट एक्टर अवार्ड पनि पाइसकेकी थिएँ । सिक्न आएको सौगातको अभिनय देखेर मेरो काममा अझै चुनौती थपिएको महसुस भयो । यसबाट मलाई अभिनय निखार्ने प्रेरणा मिल्यो ।

सौगात सुरुदेखि नै कम बोल्ने स्वभावको हो । मचाहिँ निकै चुलबुले छु । मायाले व्यवहारको तालमेल पनि नहेर्दो रहेछ । मैले यस्तो खाउँ, उस्तो गरौं जे भने पनि नाइँ नभन्ने उसको बानीले मलाई अझ ऊनजिक पुर्‍यायो । लाग्थ्यो, हामी नै एकअर्काको मन बुझ्ने साथी हौं । ऊ पनि हरेक काममा मलाई खोज्ने हुन थाल्यो । एकअर्काका परिपूरक हन थाल्यौं हामी ।

अभिनयमै दिन बित्दै गए । २०५९ सालमा सुनील (पोखरेल) दाइले गुरुकुल स्कुलको सुरुवात गर्ने भएपछि हामीलाई त्यहाँ पढ्ने प्रस्ताव आयो । त्यसको लागि होस्टलमै बस्नुपर्ने भयो । तर, यसमा सौगात पटक्कै सहमत भएन । 'तिमी नपढ्ने भए म पनि पढदनँ'  उसलाई होस्टल बस्न मनाउन मैले यही वाक्य बोलेकी थिएँ । अन्ततः उसलाई हुन्छ भन्ने बनाएँ ।

सरिताको फेसबुकबाट लिइएको सरिता र सौगातको जोडी तस्विर ।

होस्टल बसेपछि काम पनि भाग लाग्यो । तर सौगातलाई त्यस्तो काममा वास्तै नहुने । खाना पकाउन त परै जाओस्, किनमेलमा पनि ध्यान दिँदैनथ्यो । मेरो ध्यानमा भने सधैं ऊ नै हुन्थ्यो । उसलाई कस्तो रंगको कपडा लगाउँदा सुहाउँछ, के खान मन पर्छ, के गर्दा खुसी हुन्छ ... हरेक पल म यस्तै कुरा सोच्थें । ऊ पनि मेरो निकै विश्वास गथ्र्यो । जे काममा पनि 'सरिता' भन्दै पुकार्ने उसको बानी थियो । हामीले कहिल्यै 'आई लभ यू' भनेर प्रेम प्रस्ताव राखेनौं । सधैं सँगै काममा व्यस्त भएर पनि होला, यी शब्द उच्चारण गर्न भ्याएनौं पनि होला । तर, एकअर्काबिना एकैछिन बस्नुपर्दा तरकारीमा नुन नभएजस्तै कताकता खल्लो महसुस हुन्थ्यो, दुवैलाई । माया भनेकै यही होला ।

सौगात चकलेट खान निकै मन पराउँछ । यो उसको पहिलादेखिको बानी हो । हामी गुरुकुल होस्टलमा बस्दा म प्रत्येक वर्ष भ्यालेन्टाइन डेमा चकलेट र बुके किनेर उसको कोठमा राखिदिन्थें । तर, ऊचाहिँ मासु किनेर ल्याउँथ्यो । मासु उसको बेस्ट परिकार, साग पकायो भने ऊ भागै बस्दैनथ्यो ।

प्रेम प्रसंगका नाटकमा खेल्दा म उसलाई मौका पारेर मञ्चमै आँखा झिम्काउने, चिमोट्ने गर्थें । मायाको भाव बुझ्ला भन्यो, ऊ त 'मेरो अभिनय बिगार्न यसो गरेको ?' भन्दै गाली गर्न थाल्थ्यो । उसको यस्तै गालीमा माया भेट्थें म ।

'आरुको फूल' नाटकमा ऊ र म प्रेमीप्रेमिकाको भूमिकामा थियौं । त्यो नाटककी 'मैजु' पात्र म आफैं हुँ कि जस्तो लाग्छ । देशनिकाला गरिएको प्रेमी कहिले आउला भनेर सपना सजाएकी 'मैजु' को प्रेमकथा अपुरै र अधुरै रहन्छ । त्यस्तै मेरो प्रेमकथा पनि अधुरो नै रह्यो । हरेक युवतीको चाहना हुन्छ, उसको प्रेमी नै उसको जीवनसाथी बनोस् ।

कुनै बेला मैले पनि वास्तविक जीवनमै सौगातकी बेहुली बन्ने सपना सजाएकी थिएँ । तर त्यो सपना अझसम्म सपनामै सीमित छ । ऊ आफ्नो परिवारलाई खुसी देख्न चाहन्छ । मलाई बिहे गर्दा त्यो खुसी रहँदैन रे । म उसलाई खुसी देख्न चाहन्छु । उसको खुसीको लागि मैले आपmनो सपना नै बिर्सन बाध्य भएकी छु ।

बिहेबारे एक/दुईपटक उसको विचार बुझ्न खोजेकी थिएँ । 'त्यसबारे कुरै नगर,' सौगातले खाली यति मात्रै भन्यो । कम बोल्ने उसको यो वाक्यले मलाई फेरि त्यही कुरा सोध्ने बाटो छेकिदिएको छ ।

प्रेम भन्ने कुरा प्राप्ति मात्रै होइन, त्याग पनि रहेछ । यसको अर्थ सौगातलाई म माया नै गर्दिनँ भन्ने होइन । त्यस बेला सपना सहितको माया थियो, अहिले मात्रै सद्भाव र शुभेच्छाको माया । उसको प्रगतिमा म सधैं हराउँछु । कसैको खुसी देख्नु पनि त माया हो नि । जति ठूलो गल्ती गरे पनि माया गर्ने व्यक्तिप्रति कहिल्यै घृणा, रिस, नकारात्मक सोच नआउँदो रहेछ । सौगातको मामिलामा मलाई यस्तै हुन्छ ।

आज एक्लो छु तिमि बिना म
तर तिम्लाई बिर्सन्न किन म
मुटु जल्छ मेरो , बिर्सन नभन मुटु जल्छ मेरो , तिमीलाई बिर्सिए जीन्दगी क्यारी चल्छ  मेरो ..........

रमेशकुमार पौडेल, चितवन, फागुन ४ - उदयपुरका २८ वर्षे बीरेस दाहालले चलाउने साइकलको ह्याण्डिल भएको ठाउँमा पनि बस्ने सिट छ। बीरेस त्यहि सिटमा बसेर साइकल चलाउँछन्। उनले यसरी चलाउँदा ह्याण्डिलतर्फ पिँठ्यु हुन्छ। पिठ्यु ह्याण्डिलतर्फ। उनी टाउको घुमाएर साइकल अगि बढाउँछन्।

अरुले भन्दा असामान्य तरिकाले साइकल चलाउने दाहालले यो दृश्य विश्वका ४३ देशमा देखाइसके। पछि फर्केर साइकल चलाउँदै उनी एसियाका २८ र अफ्रिकाका १५ देश घुमिसकेका छन्। आउँदो चार वर्षभित्र विश्वका सवै देश घुम्ने उनको योजना छ। विश्वमा मानवीयता र शान्तिको सन्देश फैलाउन साइकल यात्रा गरेको दाहालको भनाइ छ।
'यसरी अनौठो तरिकाले साइकल चलाउँदा मान्छेको ध्यान तानिन्छ। अनि ठाउँ-ठाउँमा रोकेर विश्वबन्धुत्व र शान्तिको कुरा राख्न सजिलो हुन्छ' दाहालले भने। उदयपुरको त्रियुगा नगरपालिका-७ मौतीगौंडा घर भएका दाहालले सन् २००४ डिसेम्बर २४ मा पुर्वी सिमाना मेची पुलबाट साइकल यात्रा सुरु गरेका थिए।
उनलाई साथ दिएका थिए काभ्रेका ४६ वर्षे जनार्दन खनालले। त्यो दिनदेखि उनीहरु यात्रामा साथै छन्। खनाल सामान्य रुपमै साइकल चलाउँछन्। मेचीबाट सुरु साइकल यात्रा १६ दिनपछि महाकालीमा पुगेर सकिएको थियो। त्यसपछि भारत, भुटान, बंगलादेश, चीन हुँदै उनीहरु विश्व यात्रामा लागे।
एसिया र अफ्रिकाका ४३ देश घुमेपछि उनीहरु माघको तेस्रो हप्ता नेपाल छिरेका छन्। एक महिना नेपाल बसेपछि उनीहरु कोरियाबाट फेरि विश्व यात्रा आरम्भ गर्नेछन्। सन् २०१७ सम्म विश्व भ्रमण पुरा गर्ने योजना रहेको दाहालले सुनाए। जुन देश पुगिन्छ त्यहि देशका नेपालीले गर्ने सहयोगले यात्रा जारी राख्न सकेको उनले बताए।
'अहिलेसम्म यात्रामा ३४ लाख रुपैयाँ खर्च भयो होला। सवै रकम सहयोगीले जुटाइ दिएका हुन्' दाहालले भने। सिङ्गापुरमा त्यहाँको प्रहरीले नियमले मिल्दैन भन्दै उल्टो साइकल यात्रा नचलाउन भनेको थियो। त्यस्तै अफ्रिकी देश बुरुण्डीबाट तान्जानीया जाने बेला एक ठाउँ उनी दुर्घटनामा परे। यो बाहेक दुख्खदायि क्षण अरु नभएको उनले

माघ २९, महिलाहरूमा ३० बर्षको उमेरपछि सेक्समा निकै रूची बढ्ने गर्दछ । हालै गरिएको एक सर्भेमा देखिए अनुसार महिलाहरू ३० बर्षको उमेरपछि निकै सेक्सको मामलामा निकै उर्जावान हुने गर्दछन् ।

बास्तबमा, अहिले सम्मको रिसर्चमा मानिँदै आएको थियो कि महिलाहरूका लागी २८ बर्षको उमेरमा सेक्शुअल एक्सपीरियन्स निकै गजबको हुने गरेको बताइँदै आएको थियो । तर अहिलेको नयाँ अध्ययनले भने महिलाको जीवनमा सबैभन्दा उत्कृष्ट सेक्शुअल एक्सपेरिइन्स यस उमेरदेखि थप ७ बर्ष सम्म हुने गर्दछ ।

सेक्स एण्ड रिलेशनशिप एक्सपर्ट जूली पीसगुडका अनुसार धेरैजसो महिलाहरूमा सेक्सको इच्छा उमेरका साथमा बढ्दै जान्छ । त्यसपछि मध्य ३० देखि ४० कि बिचमा सेक्सको चरम अबस्थामा रहने गर्दछन् ।


यस अध्ययनका अनुसार सेक्सको सबैभन्दा धेरै इच्छा गर्ने महिलाहरूमा ३५ देखि ४४ बर्षको उमेरको बिचमा रहेको पाइएको थियो ।

एक तिहाई भन्दा धेरै महिलाहरूमध्ये यस उमेर समूहका ३६ महिलाहरूले सातामा दुइ देखि तीन पटक सेक्स गर्ने बताएका थिए भने अन्य २० महिलाहरूले सातामा चार देखि छ पटक सम्म सेक्स गर्ने बताएका थिए । यस उमेर समूहमा एक तिहाई भन्दा धेरै महिलाहरूले आफ्नो सेक्स लाइफबाट निकै खुसी भएको बताएका थिए ।

भिडियो हेर्नुहोस !

प्रेम दिवस अर्थात भ्यालेन्टाइन दिवसको अवसर पाररे चलचित्र ‘मेरो भ्यालेन्टाइन’ को शिर्ष गीत सार्वजनिक गरिएको छ । चलचित्र प्रदर्शनमा आउन नसकेपछि गीत मात्र सार्वजनिक गरिएको हो । यो गीतमा नायक बाबु बोगटी, स्वतन्त्रप्रताप शाह, नायिका निशा अधिकारी, सुष्मिता ढकाललाई देख्न सकिन्छ । शुशिल श्रेष्ठको निर्माणमा तयार भएको यो सिनेमालाई सुरज सुब्बा ‘नाल्बो’ ले निर्देशन गरेका हुन् । चलचित्रमा सुगम पोखरेल र राजन तिमिल्सिनाको शब्द, सुगम पोखरेल, अनिल सिंह, प्राश्ना शाक्य र श्रेया सोताङको स्वर रहेको छ ।
भ्यालेन्टाइन डे को अवसर पारेर सार्वजनिक गरिएको गीतलाई प्रेम जोडीहरुले मन पराउने विश्वास गरिएको छ । 

चलचित्र ‘फेसबुक’ मा अभिनय गरेपछि नव नायक स्वतन्त्र प्रताप शाहको चर्चा नेपाली सिने बजारमा खुबै भयो । यसपछि उनी पुनः अष्ट्रेलिया हानिए । अहिले उनी नेपाली सिने बजारमा गुपचुप जस्तै छन् ।तर अष्ट्रेलियामा बसेका यि नायकलाई बलिउड नायक जोन अब्राहिम बन्ने चाहना रहेको स्पष्ट देखिन्छ । चलचित्र ‘मेरो भ्यालेन्टाइन’ मा उनले जोन जस्तै नागिंने कोशिश गरेका छन् ।चलचित्र ‘दोस्ताना’ मा नायक जोन अब्राहिमले आफ्नो भित्रि बस्त्रलाई केही तल झारेर चर्चा कमाएका थिए । उनको जस्तै चर्चा पाउने चाहना नेपाली नायक स्वतन्त्रप्रताप शाहमा पनि देखिन्छ । उनले पनि जोनको सिको गर्दै चलचित्र ‘मेरो भ्यालेन्टाइन’ मा आफ्नो भित्री बस्त्र केही तल झारेर देखाउने प्रयास गरेका छन् । हेरौ फेसुबकबाट असफल भएका यि नायकको बलिउड नायक जोन अब्राहिम बन्ने सपना पुरा हुन्छ या हुदैन ।

चलचित्र ‘दुलही रानी’बाट नेपाली सिनेमा क्षेत्रमा भित्रिएकी नायिका हुन्, सविना कार्की। त्यसपछि एटिएम र द फेमसमा अभिनय गरिसकेकी छिन् कार्कीले । एटीएमका अश्लिल दृष्य र सम्बादमार्फत बिबादमा आएकी नायिका कार्कीसँग गरेको कुराकानी ।

चलचित्रमा आउनुको कारण ? सानैदेखिको चाहना रहर हो की वाध्यता हो सिनेमा क्षेत्र ? मेरा लागि चाहिं रहर चलचित्रमा नआएको भए के हुन्थ्यो ? म आर्मी पेसामा हुन्थें । किनकी मेरो परिवार नै आर्मीमा छ । कत्तिको गाह्रो रहेछ सिनेमा क्षेत्रमा आउन ? यहा फाइदा लुट्नेहरु धेरै नै छन् । त्यसैले प्रतिभा भएर पनि आउन गाह्रो छ । नव नायिकाहरुले काम पाउन निर्माता निर्देशकको बेड तताउनुपर्छ रे ? मैले फाइदा लुट्न खोज्ने भनेर यसैतर्फ ईङ्िगत गर्न खोजेको हो । तर, मलाई भने त्यस्तो परेन ।

सपना कत्तिको देख्नुहुन्छ ? म एक मिनेट निदाए भने पनि सपना देख्छु । सपनामा के-के देख्नुहुन्छ ? सुपरस्टार भएको देख्छु । सपनामा सेक्स गरेको कत्तिको देखिन्छ ? सेक्स गरेको त देखेकी छैन । तर, चुम्बन गरेको भने धेरैपटक देखेकी छु ।