यदि अदालतबाट दोषी ठहर भइसकेका र बिभिन्न प्रतिवेदनहरूबाट आरोपितहरूलाई दण्डित गरेको भए अहिले बेलायतमा कर्णेल कुमार लामा पक्राउ पर्ने थिएनन् होला । अनि डेकेन्द्र थापा प्रकरण सत्ता र विपक्षीहरूको राजनीतिको रोटी सेकाउने इन्धन बन्ने थिएन होला ।बिडम्बना, यहाँ डेकेन्द्र थापाको कुरा उठ्दा कृष्णसेनको कुरा किन उठाइएन भनेर सत्ताधारीले भन्छन् । कृष्णसेनको पक्राउदेखि हत्यासम्मको खबर बाहिर ल्याउने अरु कोही थिएन पत्रकार नै हुन् । कृष्ण सेनको गिरफ्तारी र हत्यामा संलग्नलाई बढुवा होइन कारबाही गर भन्दा कृष्णबहादुर महरा गृहमन्त्री भएका बेलामा बढुवा गरियो । राजु बस्नेतलाई कारबाही गर भनेर सबैतिरबाट दबाब आउँदा रक्षामन्त्री समेत रहेका प्रधानमन्त्री बाबुरामको जोडबलमा जर्नेलमा बढुवा गरिएको घटना आलै छ । अनि फेरि पनि पत्रकार र पत्रकार महासंघलाई बिचारका आधारमा बिभाजित गरिदिने र तल्लो तहका कार्यकर्ताको भावना भड्काउन खोज्ने सत्ताधारी प्रवृत्ति निन्दनीय छ ।

पत्रकार महासंघले त डेकेन्द्रको प्रकरणलाई न्यायिक निरुपण हुन दिनुपर्छ भनेको मात्र हो । भोलि अदालतले अन्तरिम संविधानको अभिन्न अंग बनेको शान्ति सम्झौता अनुरुप डेकेन्द्रको हत्या प्रकरणको अनुसन्धान र कारबाही अघि बढाउन नपर्ने भनेर फैसला गरेमा सबैभन्दा पहिले त्यसलाई स्वीकार नेपाल पत्रकार महासंघले नै गर्नेछ । पत्रकार आफ्नो पक्षमा फैसला हुँदा न्यायालय जिन्दावाद र विपक्षमा फैसला हुदा मूर्दावाद भन्ने जात होइन । तर हाम्रो आग्रह त, यो प्रकरणलाई स्वतन्त्र ढंगले न्यायिक निरुपण हुन दिनुपर्छ र व्यक्तिहत्याको फौजदारी अभियोग तथा मानवता विरोधी अपराधको केशलाई राजनीति नभनियोस् भन्ने मात्र हो ।

डेकेन्द्र प्रकरणले न्यायिक निरुपण पाउने बित्तिकै कृष्ण सेनदेखि मिलन नेपालीसम्मका पत्रकारलाई हत्या र बेपत्ता पार्ने अपराधमा संलग्न अभियुक्तहरूलाई पनि न्यायको कठघरामा उभ्याउने बाटो खुल्छ भन्ने दृढ विश्वास महासंघको हो । यसमा महासंघ एकजुट छ । कसैले बाहिरबाट धारे हात लगाएर बिभाजित गर्न खोज्दैमा महासंघ बिभाजित हुने छैन ।अहिले डेकेन्द्र प्रकरण चर्किरहेका बेला दैलेखलाई केन्द्र बनाएर बिपक्षी गठबन्धनले सरकारविरुद्ध आन्दोलनको घोषणा गरेका छन् । उनीहरूले दैलेखमा एमाओवादीको जिल्ला सम्मेलनमा सहभागी हुन गएका प्रधानमन्त्री र एमाओवादी अध्यक्ष लगायतका नेताहरूमाथि अवरोधका प्रयास गरे । ढुंगा, मुढा र बलप्रयोगको घटना पनि भयो । पत्रकारको आन्दोलनको फेरो समातेर कसैले सत्तामा जान खोजेको हो भने त्यो पनि किमार्थ सम्भव छैन ।

लोकतन्त्रमा कुनै पनि दलको शान्तिपूर्ण कार्यक्रममा अवरोध गर्ने कुरालाई पत्रकार महासंघले स्वीकार गर्दैन । त्यहाँका पत्रकारहरूले सहकर्मीको हत्यामा संलग्न अभियुक्तलाई जोगाउने र पत्रकार महासंघलाई डलर खेतीको आरोप लगाउने प्रधानमन्त्रीप्रति विरोध जनाएका हुन् । विपक्षीको आन्दोलनमा पत्रकारको समर्थन वा विरोध केही पनि हुँदैन र हुनु पनि हुँदैन । यसै घटनाको घानमा परेर विस्थापित भएका पत्रकारलाई पुनस्र्थापित गर्न सरकारले सुरक्षाको सुनिश्चितता दिनुपर्छ ।डेकेन्द्र प्रकरणलाई विपक्षीले राजनीतिक दलहरूले आ-आफ्नो दूनो सोझ्याउने अस्त्र बनाउन नेपालको स्वतन्त्र पत्रकारितालाई बलजफ्ती राजनीतिक लेपन गर्न खोजिरहेका छन् । तर जाँदाजाँदै एउटा कुरा स्पष्ट होस, पत्रकार सत्ता बचाउने वा हटाउने दुवैको हतियार बन्न सक्दैनन् । डेकेन्द्रको आत्मालाई शान्ति दिलाउने र पीडित परिवारलाई न्याय दिने लडाइँमा पत्रकार आफैं लड्न सक्षम छन् । मौकामा चौका छोपेर सरकारलाई हटाउने अस्त्र आन्दोलनलाई बनाउन विपक्षीहरूले खोजेका हुन् भने त्यसमा पत्रकार महासंघ सचेत छ । डेकेन्द्रको चिहानमा उभिएर अग्लो बन्ने छुट कसैलाई पनि छैन ।